მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში ფოტოგრაფია ბრიტანეთის იმპერიის ერთ-ერთი ყველაზე დამაჯერებელი ინსტრუმენტი გახდა ინდოეთის შესაცნობად და კლასიფიცირებისთვის. ახალი გამოფენა, სახელწოდებით „ტიპაჟის შექმნა: ინდოეთის ხალხების ფოტოგრაფირება, 1855-1920“, რომელიც დელიში დაფუძნებულმა ხელოვნების გალერეა DAG-მა მოაწყო, თითქმის 200 იშვიათ ფოტოს აერთიანებს იმ პერიოდიდან, როდესაც კამერა გამოიყენებოდა თემების კლასიფიკაციისთვის, იდენტობების დასაფიქსირებლად და ინდოეთის რთული სოციალური განსხვავებების კოლონიური მთავრობისთვის გასაგებად. 65-წლიან პერიოდს მოიცავს, გამოფენა წარმოაჩენს ადამიანთა ვრცელ გეოგრაფიას: ჩრდილო-აღმოსავლეთში მცხოვრები ლეპჩასა და ბჰუტიას თემებიდან ჩრდილო-დასავლეთში მყოფ აფრიდებამდე; ნილგირიში მცხოვრები ტოდებიდან დასავლეთ ინდოეთში მყოფ ფარსისა და გუჯარატის ელიტამდე. ის ასევე ყურადღებას ამახვილებს მათზე, ვინც კოლონიური სოციალური წესრიგის ქვედა საფეხურებს მიეკუთვნებოდა – მოცეკვავე ქალები, სასოფლო-სამეურნეო მუშები, დალაქები და გველების მომთვინიერებლები. ეს სურათები ინდოეთის მრავალფეროვნებას მხოლოდ არ აფიქსირებდა; ისინი აქტიურად აყალიბებდნენ მას, თარგმნიდნენ ცვალებად, რეალურ ცხოვრებას აშკარად სტაბილურ და ცნობად „ტიპებად“. ისტორიკოს სუდეშნა გუჰას მიერ კურირებული გამოფენა ეფუძნება „ინდოეთის ხალხის“ (The People of India) ფოლიოებს, გავლენიან რვატომეულ ფოტოგრაფიულ კვლევას, რომელიც 1868-დან 1875 წლამდე პერიოდში გამოიცა. ამ ცენტრალური ნაწილიდან, გამოფენა ფართოვდება და მოიცავს ალბუმენის და ვერცხლის-ჟელატინის ანაბეჭდებს ისეთი ფოტოგრაფებისგან, როგორებიც არიან სამუელ ბორნი, ლალა დინ დაიალი, ჯონ ბერკი და სტუდია „შეპერდ და რობერტსონი“ – პრაქტიკოსები, რომელთა სურათებმა იმ დროის ვიზუალური ენა განსაზღვრა. „საერთო ჯამში, ეს მასალა მოგვითხრობს ეთნოგრაფიული ფოტოგრაფიის ისტორიასა და მის გავლენას ბრიტანეთის ადმინისტრაციასა და ინდოეთის მოსახლეობაზე, პროექტში, რომელიც მასშტაბითა და სიღრმით ინდოეთში აქამდე არასოდეს ყოფილა ნანახი“, — ამბობს აშიშ ანანდი, DAG-ის აღმასრულებელი დირექტორი.