მონაცემები აჩვენებს, რომ ვენესუელას საჯარო ვალი მისი მშპ-ს დაახლოებით 180 პროცენტს შეადგენს, მაშინ როდესაც ქვეყანა არეულობას ებრძვის. საერთაშორისო სავალუტო ფონდმა (IMF) ვენესუელას ეკონომიკური და ჰუმანიტარული მდგომარეობა „მეტად მყიფედ“ შეაფასა, მიუთითა რა სავარაუდო სამნიშნა ინფლაციაზე და ვალუტის მკვეთრ გაუფასურებაზე. ხუთშაბათს ჟურნალისტებთან გამართულ ბრიფინგზე, სპიკერმა ჯული კოზაკმა განაცხადა, რომ ორგანიზაცია აგრძელებს სამხრეთ ამერიკის ამ ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენების ყურადღებით მონიტორინგს, მიუხედავად იმისა, რომ IMF-ს ვენესუელას მთავრობასთან 2019 წლიდან არანაირი ფორმალური ურთიერთობა არ ჰქონია. კოზაკმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ხელახალი ჩართულობის ნებისმიერი გადაწყვეტილება დამოკიდებული იქნება IMF-ის წევრი ქვეყნებისა და ფართო საერთაშორისო საზოგადოების მითითებებზე. ვენესუელაში არსებულმა ეკონომიკურმა და პოლიტიკურმა კრიზისებმა მასობრივი ემიგრაცია გამოიწვია: 2014 წლის შემდეგ, ვენესუელას მოსახლეობის დაახლოებით მეოთხედმა – დაახლოებით 8 მილიონმა ადამიანმა – დატოვა ქვეყანა, რითაც უახლეს ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი იძულებითი გადაადგილების კრიზისი შეიქმნა. ვენესუელას ეკონომიკა 2026 წელს ღრმა სტრუქტურული კრიზისის მდგომარეობაში რჩება. ის ამჟამად უპრეცედენტო არასტაბილურობისა და სწრაფი პოლიტიკური ცვლილებების პერიოდს გადის, ჰიპერინფლაციისა და მთლიანი შიდა პროდუქტის (მშპ) შემცირების წლების შემდეგ. გასულ თვეს შეერთებული შტატების სამხედროების მიერ ყოფილი პრეზიდენტის, ნიკოლას მადუროს, გატაცებამ სეისმური ცვლილება გამოიწვია როგორც პოლიტიკურ, ასევე ეკონომიკურ ლანდშაფტში. სანამ მადურო აშშ-ის პატიმრობაში რჩება ნარკოტიკების კონტრაბანდის ბრალდებით, მოქმედმა ადმინისტრაციამ, დროებითი პრეზიდენტის დელსი როდრიგესის მეთაურობით, სწრაფად იმოქმედა სტაბილიზაციის, აღდგენისა და ტრანზიციის გეგმის განსახორციელებლად. „ვენესუელა განიცდის მძიმე და ხანგრძლივ ეკონომიკურ და ჰუმანიტარულ კრიზისს,“ განაცხადა კოზაკმა ხუთშაბათის ბრიფინგზე. „სოციალურ-ეკონომიკური პირობები რჩება ძალიან რთული. სიღარიბე მაღალია, უთანასწორობა მაღალია და არსებობს ძირითადი სერვისების ფართოდ გავრცელებული დეფიციტი. საერთო ჯამში, სიტუაცია საკმაოდ მყიფეა.“ IMF-ის მონაცემები აჩვენებს, რომ ვენესუელას საჯარო ვალი ამჟამად მისი მშპ-ს დაახლოებით 180 პროცენტს შეადგენს, სანამ ძველი დეფოლტებიდან გამომდინარე სასამართლო გადაწყვეტილებები ან საარბიტრაჟო გადახდები იქნება გათვალისწინებული. კოზაკმა თქვა, რომ გლობალური კრედიტორი ჯერ კიდევ აგროვებდა ინფორმაციას და ფაქტებს სამხრეთ ამერიკის ამ ქვეყანასთან შემდგომი მოქმედების საუკეთესო გზის შესახებ. IMF-ს ვენესუელასთან 20 წელზე მეტია, რაც არანაირი ფორმალური ურთიერთობა არ ჰქონია. ქვეყნის ბოლო ოფიციალური შეფასება 2004 წელს მოხდა. 2007 წელს ვენესუელამ მსოფლიო ბანკის ბოლო სესხი დაფარა მადუროს წინამორბედის, გარდაცვლილი უგო ჩავესის, დროს. თუ IMF აღადგენს კავშირებს ვენესუელასთან, სამხრეთ ამერიკელ ნავთობის ექსპორტიორს წვდომა ექნება დაახლოებით $4.9 მილიარდის ღირებულების სპეციალური ხაზვის უფლებებზე (SDRs), რომლებიც შვიდი წლის წინ გაიყინა, მას შემდეგ, რაც IMF-მა უარი თქვა მადუროს ლიდერობის აღიარებაზე. SDRs არის სარეზერვო აქტივები, რომელთა ღირებულება ხუთ ვალუტასთან არის დაკავშირებული: აშშ დოლართან, ევროსთან, ჩინურ იუანთან (რენმინბი), იაპონურ იენთან და ბრიტანულ ფუნტ სტერლინგთან. მაგრამ ვენესუელაში აშშ-ის ჩართულობამ შესაძლოა ცვლილებები გამოიწვიოს ქვეყნის ეკონომიკაში. აშშ-ის ხაზინის მდივანმა სკოტ ბესენტმა გასულ თვეს განაცხადა, რომ პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის ადმინისტრაცია მზად იქნება ვენესუელას SDRs დოლარებად გადააქციოს ქვეყნის ეკონომიკის აღსადგენად. გასულ კვირას კი, აშშ-ის ხაზინის დეპარტამენტმა განაცხადა, რომ ვენესუელას ენერგეტიკულ სექტორზე ზოგიერთ სანქციას ამსუბუქებდა. ტრამპის ადმინისტრაცია დიდ ყურადღებას ამახვილებდა ვენესუელას უზარმაზარ ნავთობის მარაგებზე, იმ დონემდეც კი, რომ ამტკიცებდა, თითქოს ეს ბუნებრივი რესურსი კანონიერად აშშ-ს ეკუთვნოდა. მე-20 საუკუნეში ამ ტერიტორიაზე აშშ-ის ნავთობის ძიებაზე მითითებით, ტრამპმა ვენესუელას გადაწყვეტილებას, მოეხდინა ნავთობის სექტორის ნაციონალიზაცია, უწოდა „ქონების უდიდესი ქურდობა აშშ-ის ისტორიაში“. მისმა მთავრობამ ხელი შეუწყო უცხოურ ინვესტიციებს ვენესუელას ნავთობის სექტორში მადუროს გადაყენების შემდეგ. მან ასევე გასცა ორი ზოგადი ლიცენზია, მათ შორის ერთი, რომელიც ენერგეტიკულ კომპანიებს Chevron, BP, Eni, Shell და Repsol საშუალებას აძლევს, განახორციელონ ნავთობისა და გაზის შემდგომი ოპერაციები ვენესუელაში. ამ კომპანიებს უკვე აქვთ ოფისები ქვეყანაში და წარმოადგენენ სახელმწიფო ნავთობკომპანია PDVSA-ის მთავარ პარტნიორებს შორის. მეორე ლიცენზია უცხოურ კომპანიებს საშუალებას აძლევს, გააფორმონ ახალი კონტრაქტები ნავთობისა და გაზის ინვესტიციებზე PDVSA-სთან.