ახალი წინადადებები, რომლებიც აიძულებს დაბალანაზღაურებად მიგრანტ მუშაკებს, უფრო დიდხანს ელოდონ ნაშოვნი ბინადრობის ნებართვას, სხვა არაფერია, თუ არა თავდასხმა მშრომელთა კლასზე. ამის შესახებ Unison-ის გენერალური მდივანი, ანდრეა ეგანი აცხადებს. მილიარდერები და პოლიტიკოსები სიძულვილის ალით თამაშობენ, მაგრამ მიგრანტი მუშაკების გარეშე, დიდი ბრიტანეთი გაჩერდება. ეს განსაკუთრებით ეხება ჯანდაცვისა და სოციალურ მომსახურებას: ინგლისში NHS-ის სამუშაო ძალის ერთ მეხუთედზე მეტი მიგრანტი თანამშრომლებისგან შედგება. ქვეყნის მასშტაბით მომვლელების იგივე პროპორცია მიგრანტები არიან, ლონდონში კი ნახევარს აღწევს. თუმცა ეს მუშები, რომელთაგან ბევრი Unison-ის წევრია, სულ უფრო და უფრო ხდებიან პოლიტიკოსების „კრიტიკის ობიექტი“. კერძოდ, ისინი განტევების ვაცად იქცნენ ამ ლეიბორისტული მთავრობისთვის, რომელმაც ახალ დაბალ ნიშნულს მიაღწია ნაშოვნი ბინადრობის ნებართვის შესახებ თავისი წინადადებებით. ამ ცვლილებების მიხედვით, დაბალანაზღაურებად საჯარო სექტორის მუშაკებს, მათ შორის მომვლელებს, შესაძლოა მოუწიოთ 15 წელი ლოდინი გაურკვეველი ვადით ბინადრობის ნებართვის მისაღებად, ნაცვლად იმ ხუთი წლისა, რაც მათ დაპირდნენ აქ ჩამოსვლამდე. ეს ცვლილებები გააძლიერებს და გააუარესებს შიშისა და ექსპლუატაციის გარემოს, რომელიც ახასიათებს ამჟამინდელ სისტემას. ეს სხვა არაფერია, თუ არა სრულმასშტაბიანი თავდასხმა მიგრანტ მუშაკებზე და გამანადგურებელი დარტყმა საჯარო სერვისებისთვის იმ მთავრობისგან, რომელსაც ორივე მათგანი უნდა დაიცვას. ჩვენ უკვე გვაქვს სავიზო სისტემა, რომელიც მომვლელებს მათ დამსაქმებლებთან აკავშირებს, რაც მათ ძალადობისა და ექსპლუატაციის მიმართ დაუცველს ხდის. თვეები ანაზღაურების გარეშე, კვირების განმავლობაში დასვენების დღეების გარეშე მუშაობა, 16 საათის განმავლობაში შრომა და მხოლოდ ორისთვის ანაზღაურების მიღება – ეს არის რეალობა. როგორც Unison-ის გენერალური მდივანი, ვესაუბრე ჩვენს მიგრანტ წევრებს მომვლელთა სექტორში და ის, რასაც მესმის, შემზარავია. „მენეჯერებთან ყოველი საუბარი მუქარას ჰგავს და ხშირად სიტყვა „ვიზით“ სრულდება,“ – თქვა ინდოეთიდან ჩამოსულმა სახლის მომვლელმა. სხვა წევრმა ეს მკაფიოდ თქვა: „ჩვენ არ შეგვიძლია ასეთი ზეწოლის ქვეშ მუშაობის გაგრძელება. ეს ემოციურად დამღლელია და გონებრივად გამომფიტავი. კარგავ საკუთარ თავს. შიში შენი ჩრდილი ხდება.“ როდესაც Unison ამ საკითხებს პოლიტიკოსებთან აყენებს, ხშირად გვეუბნებიან, რომ ეს მხოლოდ რამდენიმე „ცუდი ვაშლი“ დამსაქმებელია. მაგრამ არასტაბილური სამუშაო, „ნულოვანი საათის“ კონტრაქტები, უკანონოდ დაბალი ანაზღაურება და ექსპლუატაციური პრაქტიკები უფრო ფართოდ არის გავრცელებული მთელ სოციალური ზრუნვის სექტორში. ჩვენი წევრები დუმდებიან, რადგან დეპორტაციის მუქარა სადამსჯელოდ ეკიდათ მათ თავზე. მსუბუქად არ ვამბობ, მაგრამ სპონსორობის სისტემამ ეფექტურად აქცია თანამედროვე მონობა ჩვენი მოვლის სისტემის სტრუქტურულ მახასიათებლად. ჭეშმარიტად ჰუმანური მთავრობა გააუქმებდა ამ უგულო სისტემას. მაგრამ Unison-ის მოწოდების მიუხედავად – ჩვენი მიგრანტი წევრების მიერ წარმართულ ეროვნულ კამპანიაში – ეს ლეიბორისტული მთავრობა მის გაფართოებას გვთავაზობს. ჩვენი მრავალი წევრისთვის, რომლებსაც სპონსორობის შემზარავი დაუცველობისგან გათავისუფლებამდე მხოლოდ თვეები რჩებოდა, შინაგან საქმეთა სამინისტრო გვთავაზობს მათ კიდევ ათი წლით და მეტი ხნით ექსპლუატაციაში ჩაკეტვას. ეს წინადადებები არ არის მხოლოდ თავდასხმა მიგრანტ მომვლელებზე, რომლებიც ჩვენზე ზრუნვისთვის ზღვარს მიღმა შრომობენ. ისინი ასევე არიან თავდასხმა ლეიბორისტული პარტიის ყველაზე ფუნდამენტურ ღირებულებებზე, რადგან სთავაზობენ სწრაფ გზებს ბინადრობის ნებართვის მისაღებად მათთვის, ვინც ექვსნიშნა ხელფასს იღებს, ხოლო დაბალანაზღაურებად მუშაკებს აიძულებენ ლოდინს და ტანჯვას. ასეთი იერარქია დაფუძნებულია იმ მოსაზრებაზე, რომ მომვლელები „დაბალკვალიფიციურები“ არიან, რადგან მათ დაბალი ანაზღაურება აქვთ. ეს ლოგიკა ვერ იქნება უფრო გაუკუღმართებული. მოვლის სამუშაო მაღალკვალიფიციური სამუშაოა და ის ასე ცუდად მხოლოდ იმიტომ არის ანაზღაურებული, რომ ზედიზედ მთავრობებმა ვერ შეძლეს მისი სათანადოდ შეფასება. შინაგან საქმეთა სამინისტრო, რომელიც ჩვენი ჯანდაცვისა და სოციალური ზრუნვის სისტემის მართვაში ჩართულებს დაბალი წვლილის შემტანებად აღწერს და ამას ადამიანური ღირებულების საზომად აქცევს, ვერ უზრუნველყოფს მათ სამართლიან ანაზღაურებას, არის თავდასხმა მშრომელთა კლასზე. ინგლისში ზრუნვის სისტემა უკვე ირღვევა და სასწრაფო ზომების გარეშე, სრულ კოლაფსს ემუქრება. მოთხოვნა, რომელსაც ჩვენი მიგრანტი წევრები უმკლავდებიან, უზარმაზარია. Age UK-ის შეფასებით, 2 მილიონ ხანდაზმულ ადამიანს დაუკმაყოფილებელი მოვლის საჭიროებები აქვს, ხოლო 1.5 მილიონამდე სამუშაო ასაკის შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირს შესაძლოა აკლია მხარდაჭერა, რისი უფლებაც მათ აქვთ. ამავდროულად, სამუშაო ძალა კარგავს თანამშრომლებს, ვაკანსიების მაჩვენებლები ყველაზე მაღალია ნებისმიერ სექტორში და მუშაკების თითქმის მეოთხედი ყოველწლიურად ტოვებს სამსახურს. ძირეული მიზეზი საიდუმლო არ არის – ეს დაბალი ანაზღაურებაა. ფართო ეკონომიკაში ოთხი ხუთიდან სამუშაო უფრო მეტს იხდის, ვიდრე მოვლის სექტორი. ასეთი დათრგუნული ხელფასები მუშებს სიღარიბეში და სურსათის უსაფრთხოების ნაკლებობაში უბიძგებს. სამწუხაროდ, მთავრობა, როგორც ჩანს, გადაწყვეტილია, რომ ამ ქვეყანაში მიგრანტი მუშაკებისთვის გარემო უფრო მტრული გახადოს, ვიდრე ოდესმე. მაგრამ Unison ყოველთვის დაიცავს ჩვენს წევრებს, მიუხედავად იმისა, თუ სად დაიბადნენ ისინი. მართლაც, ჩვენი „სამართლიანი ვიზის კამპანიის“ ხელმძღვანელობით, მიგრანტი წევრები საკუთარ თავს იცავენ: გასული წლის ბოლოს, მათ მოაწყვეს ერთ-ერთი ყველაზე დიდი საპარლამენტო ლობირება თანამედროვე ისტორიაში, სადაც 700 მიგრანტი მუშა გაემგზავრა თავიანთ დეპუტატებთან შესახვედრად. ამ კვირაში, 70-ზე მეტი პარლამენტარი შემოგვიერთდა გაურკვეველი ვადით ბინადრობის ნებართვის უსამართლო ცვლილებების წინააღმდეგ. ლეიბორისტული პარტიის დეპუტატებმა, რომლებიც პრემიერ-მინისტრის შეცვლას ცდილობენ, ბრძოლა ბოლომდე უნდა მიიყვანონ.