პარიზი — ფრანგულ პოლიტიკაში ახალი „ბუა“ გამოჩნდა. ულტრამემარცხენე ლიდერი ჟან-ლუკ მელანშონი კრიტიკის ქარცეცხლში მოექცა ამ თვის დასაწყისში ლიონში ულტრამემარჯვენე აქტივისტის გარდაცვალების შემდეგ — და ეს მის პარტიის საარჩევნო ამბიციებს საფრთხეს უქმნის. მელანშონმა და მისმა ანტიკაპიტალისტურმა პარტიამ „ფრანგული დაუმორჩილებლობა“ ხაზი გაუსვეს, რომ მათი მოძრაობა არაძალადობრივია და უარყვეს ბრალდებები, თითქოს ისინი იყვნენ პასუხისმგებელნი იმ ჩხუბზე, რომელიც 23 წლის კვენტინ დერანკის მკვლელობით დასრულდა. მაგრამ ულტრამემარჯვენე „ეროვნულმა გაერთიანებამ“ — და, უფრო მცირე ზომით, კონსერვატიულმა „რესპუბლიკელებმა“ — გამოიყენეს ეს ტრაგედია, რათა მომავალი თვის საკვანძო მუნიციპალური არჩევნებისა და 2027 წლის საპრეზიდენტო რბოლის წინ მელანშონი საშიშ დემაგოგად წარმოეჩინათ. ცენტრისტები, როგორებიც არიან საფრანგეთის პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი და პრემიერ-მინისტრი სებასტიან ლეკორნიუ, პარტიას მოუწოდებენ, „საკუთარ რიგებში წესრიგი დაამყაროს“ და რიტორიკა შეარბილოს. მაგრამ მელანშონის საწინააღმდეგო განწყობების გაღვივება სარგებელს მოუტანს აღმავალ „ეროვნულ გაერთიანებას“, რომელიც წლების განმავლობაში ცდილობდა მეინსტრიმული გამხდარიყო და ამომრჩევლები დაერწმუნებინა, რომ ის აღარ უნდა ასოცირდებოდეს ჰოლოკოსტის მნიშვნელობის დამკნინებელ დამფუძნებელთან, ჟან-მარი ლე პენთან. ყოფილმა კონსერვატორმა პრემიერ-მინისტრმა და სავარაუდოდ 2027 წლის საპრეზიდენტო კანდიდატმა დომინიკ დე ვილპენმა განაცხადა, რომ მისი აზრით, მელანშონის პარტიის ამჟამინდელ „დემონიზაციას“ „მხოლოდ ერთი მიზანი აქვს: საფრანგეთის ულტრამემარჯვენეების ხელისუფლებაში მოსვლის ლეგიტიმიზაცია“. მიუხედავად ამისა, „ეროვნული გაერთიანების“ მცდელობა, „ფრანგული დაუმორჩილებლობა“ ქვეყნის ახალ „საძულველებად“ აქციოს, როგორც ჩანს, მუშაობს. დერანკის გარდაცვალების შემდეგ დამოუკიდებელი საარჩევნო კომპანია „ოდოქსას“ მიერ ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ რესპონდენტთა მხოლოდ 11 პროცენტმა მიიჩნია, რომ მელანშონმა ინციდენტზე ადეკვატურად ირეაგირა. რესპონდენტთა სამოცდაერთი პროცენტი ამბობს, რომ მზად არის, მომავალი თვის მუნიციპალურ არჩევნებში ხმა მისცეს, რათა „ფრანგული დაუმორჩილებლობა“ ხელისუფლებაში არ მოვიდეს — ისევე, როგორც ამომრჩევლები ადრე ულტრამემარჯვენეების წინააღმდეგ „დაცვითი კედლის“ აღსამართავად იქცეოდნენ. მას შემდეგ, რაც დაძაბულობამ პიკს მიაღწია, „ეროვნული გაერთიანების“ პრეზიდენტმა ჟორდან ბარდელამ გასულ კვირას „სანიტარული კორდონის“, ანუ გარიყულობის პაქტის შექმნისკენ მოუწოდა „ფრანგული დაუმორჩილებლობის“ წინააღმდეგ. შემდეგ მან „ეროვნული გაერთიანების“ ოფიციალურ პირებს სთხოვა, თავი შეეკავებინათ დერანკის ხსოვნისადმი მიძღვნილ შეკრებებში მონაწილეობისგან, იმის შიშით, რომ ასეთი ღონისძიებები შესაძლოა ძალადობრივად განვითარდეს. სტრატეგია ნათელია. ბარდელა და მისი მოკავშირეები ცდილობენ, საკუთარი პარტია ძალადობრივი პოლიტიკური მემარცხენეების მსხვერპლად წარმოაჩინონ, რომელიც უფრო რადიკალური ხდება, მაშინ როდესაც „ეროვნული გაერთიანების“ პოლიტიკა ნორმალიზდება. „„ფრანგული დაუმორჩილებლობა“ სრულიად საპირისპირო მიმართულებით მოძრაობს [ჩვენგან]“, — განაცხადა „ეროვნული გაერთიანების“ ევროპარლამენტარმა პიერ-რომენ ტიონემ, რომელიც ბარდელასთან დაახლოებულია. აზრი იმის შესახებ, რომ საფრანგეთი სულ უფრო საშიში მემარცხენეობის ტყვეობაშია, აშკარად მყარდება — თუმცა, ისტორიულად, საფრანგეთში პოლიტიკური ძალადობის უმეტესი ნაწილი ულტრამემარჯვენეების მიერ იყო ჩადენილი. „ჩვენ ვგმობთ როგორც ულტრამემარცხენე, ასევე ულტრამემარჯვენე დანაშაულს“, — განაცხადა მთავრობის ოფიციალურმა პირმა, რომელსაც ანონიმურობა მიენიჭა მგრძნობიარე თემაზე გულახდილად საუბრისთვის. „მაგრამ იყო თვითკმაყოფილება ულტრამემარცხენეების მიმართ, ერთგვარი რომანტიზმი საფრანგეთში რადიკალური მემარცხენეების მიმართ, რაც საშიშია.“ მელანშონი, თავის მხრივ, დიდი ხანია საკამათო ფიგურაა საფრანგეთის პოლიტიკაში, მათ შორის 2023 წლის 7 ოქტომბრის, ჰამასის მიერ ისრაელზე განხორციელებული თავდასხმის დაუყოვნებლივ დაგმობაზე უარის თქმის გამო. ეს პოზიცია ბოლო დღეებში გამყარდა მას შემდეგ, რაც მან შეაქო „ახალგაზრდა გვარდიის“ „წინააღმდეგობის“ სული — ამჟამად დაშლილი ანტიფაშისტური ჯგუფი, რომელიც „ფრანგული დაუმორჩილებლობის“ ერთ-ერთმა კანონმდებელმა დააარსა და რომელიც ჩხუბში მონაწილეობაშია ბრალდებული; ძალადობაში ხელისუფლება დაადანაშაულა; და თავს დაესხა ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტს პარლამენტის თანამშრომლის შეჩერებისთვის, რომელიც ახლა ამ საქმეში მისი როლის გამო გამოძიების ქვეშ იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მელანშონმა საბოლოოდ უარყო ძალადობა და გასულ კვირას განაცხადა, რომ „ვერაფერი ამართლებს ახალგაზრდა კვენტინის მშობლებისთვის მკვდარი დაბრუნებას“, „ფრანგული დაუმორჩილებლობის“ საპასუხო განცხადების მებრძოლმა ტონმა დერანკის გარდაცვალებაზე — და „ეროვნული გაერთიანების“ შემდგომმა მაქინაციებმა — სხვა მემარცხენე პარტიები რთულ მდგომარეობაში ჩააგდო. მომავალი თვის მუნიციპალური არჩევნები ორტურიანია, და ყოველი კანდიდატი, რომელიც პირველ ტურში 10 პროცენტზე მეტს აგროვებს, მეორე ტურში გადადის. ეს ნიშნავს, რომ გამარჯვება ხშირად სტრატეგიულ ალიანსებზეა დამოკიდებული და თანამოაზრე ოპონენტების დარწმუნებაზე, რომ სიამაყე გადალახონ და ძალები გააერთიანონ. მაგრამ დერანკის გარდაცვალების შემდეგ, „ფრანგულ დაუმორჩილებლობასთან“ საქმის დაჭერა სარისკო აღმოჩნდებოდა. მემარცხენე სოციალისტურმა პარტიამ განაცხადა, რომ ინციდენტის შემდეგ მელანშონთან და მის გუნდთან ურთიერთობა გაწყვიტა, მაგრამ მას ალბათ დასჭირდება ულტრამემარცხენეების ხმები, რათა წარმატებას მიაღწიოს მეორე ტურში კონსერვატიული ან ულტრამემარჯვენე ოპონენტების წინააღმდეგ. „პარიზისა და მარსელის მსგავს ქალაქებში, „ფრანგული დაუმორჩილებლობის“ ამომრჩევლების არჩევანი შეიძლება გადამწყვეტი იყოს“, — განუცხადა „პოლიტიკოს“ „იფსოსის“ სოციოლოგმა მატიე გაიარმა. „„ეროვნული გაერთიანების“, მემარჯვენეების და მაკრონის ზოგიერთი მხარდამჭერის მიერ „ფრანგული დაუმორჩილებლობის“ დემონიზაციის ფონზე, შეძლებენ თუ არა სოციალისტები ულტრამემარცხენეებთან ალიანსების შექმნას?“ მომავლისკენ განხილვისას, სოციალისტური პარტიის ერთ-ერთმა ოფიციალურმა პირმა გააფრთხილა...