პოლიტიკა
/
28.02.2026
'ცვლილებებისთვის ბრძოლას ბინძური მეთოდები არ სჭირდება', - მწვანეების ახალი დეპუტატი გორტონისა და დენტონის რიგგარეშე არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ
ჰანა სპენსერი, სანტექნიკოსი და მწვანეთა პარტიის ადგილობრივი მრჩეველი, პარტიის პირველ დეპუტატად აირჩიეს ჩრდილოეთ ინგლისში, მას შემდეგ რაც გორტონისა და დენტონის რიგგარეშე არჩევნებში ლეიბორისტების 13,000 ხმიანი უმრავლესობა დაამარცხა. მის გამარჯვების სიტყვაში მან ხაზი გაუსვა, რომ ბეჯითი შრომა აღარ უზრუნველყოფს კარგ ცხოვრებას ჩვეულებრივი ადამიანებისთვის და გააკრიტიკა სისტემა, რომელიც მილიარდერებს ამდიდრებს, სხვები კი იბრძვიან. მუშათა კლასის წარმომავლობის სპენსერმა პირობა დადო, რომ იბრძოლებდა თავისი თ
არ გავიზარდე პოლიტიკოსობის სურვილით. მე სანტექნიკოსი ვარ. და ორი კვირის წინ, ამ ყველაფრის დროს, თაბაშირის ხელოსნის კვალიფიკაციაც მივიღე. იმიტომ რომ ქაოსშიც კი, ზეწოლის ქვეშაც კი, საქმეს ვაკეთებ. არაფრით განვსხვავდები ამ საარჩევნო ოლქში მყოფი არც ერთი ადამიანისგან. ბევრს ვშრომობ. ამას ვაკეთებთ ჩვენ. ოღონდ უკანასკნელი რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში ბევრი რამ შეიცვალა. იმიტომ რომ ბეჯითი შრომა ადრე რაღაცას გაძლევდა. სახლს გაძლევდა. კარგ ცხოვრებას. დასვენებას. სადღაც მიყავდი. მაგრამ ახლა – ბეჯითი შრომა? რას გაძლევს ეს?
იმიტომ რომ აქ ნებისმიერ ადამიანს დაელაპარაკეთ და გეტყვით. ადამიანები, რომლებიც ბევრს შრომობენ, მაგრამ საჭმელს ვერ დებენ სუფრაზე. ვერ ყიდულობენ შვილებისთვის სკოლის ფორმებს. გათბობას ვერ რთავენ. ვერ ცხოვრობენ პენსიით, რომლის დასაზოგად ბევრს შრომობდნენ. დასვენებაზე ოცნებასაც კი ვერ ბედავენ. არასოდეს. იმიტომ რომ ცხოვრება შეიცვალა. კარგი ცხოვრებისთვის შრომის ნაცვლად, მილიარდერების ჯიბეების გასასუქებლად ვმუშაობთ. სისხლს გვწოვენ.
არ მიმაჩნია ექსტრემისტულად ან რადიკალურად ის აზრი, რომ ბეჯითმა შრომამ კარგი ცხოვრება უნდა მოგიტანოს. და თუ არ შეგიძლია მუშაობა, მაშინაც უნდა გქონდეს კარგი ცხოვრება. და ცხადია, არ ვარ ერთადერთი, ვინც ასე ფიქრობს. იმიტომ რომ მკაფიოდ განვაცხადე ჩემი პოზიცია და ჩემი ვალდებულება მუშათა კლასის თემების მიმართ – თემის, საიდანაც მე ვარ. ათასობით ადამიანმა მითხრა, კარებთან და საარჩევნო ყუთთან, რომ დავიღალეთ იმედგაცრუებითა და დამცირებით. რომ დავიღალეთ იმით, რომ ჩვენი შრომა ხალხს ამდიდრებს.
ამ საარჩევნო ოლქში ვცხოვრობდი ჩემი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე რთული და გამოწვევებით სავსე პერიოდის განმავლობაში. ვნახე, რამდენად ძლიერი იყო საზოგადოება, როცა ყველაფერს ერთად ინარჩუნებდა. მაგრამ ვნახე, რამდენად რთულია ცხოვრება, როდესაც შენს გარშემო ყველაფერი გაფუჭებულია. ნაგავი, უკანონო ნაგავსაყრელები, ბინძური ჰაერი. და როცა გადავედი, ეს კიდევ უფრო ნათელი გახდა. და სწორედ ამიტომ ვიბრძვი, იმ საზოგადოებისთვის, სადაც ვცხოვრობდი და სადაც ჯერ კიდევ ვმუშაობ. იმიტომ რომ კატეგორიულად უარს ვამბობ იმის მიღებაზე, რომ ოდესმე უნდა გადავიდეთ და მივატოვოთ ჩვენი თემები კარგი სკოლების, აყვავებული ცენტრალური ქუჩის და სუფთა ჰაერისთვის. არ მივიღებ საზოგადოებას, სადაც მეტი ფული სიცოცხლის ხანგრძლივობას გიმატებს.
და ამიტომ, როცა საქმე აქ მყოფი ხალხისთვის ბრძოლაზე მიდგა, ამ არჩევნებში მონაწილეობაზე, აბა როგორ არ უნდა მებრძოლა? იმიტომ რომ აქ – ამას ვაკეთებთ ჩვენ. ჩვენ ერთმანეთისთვის ვიბრძვით. ამ ძალიან მრავალფეროვან საარჩევნო ოლქში, სადაც ჩვენი ბრძოლები შეიძლება ყოველთვის ერთნაირი არ იყოს, მაგრამ სადაც ვიცით, რამდენად რთული შეიძლება იყოს ცხოვრება. და ერთად ვრჩებით. როგორიც არ უნდა იყოს ჩვენი რწმენა, ჩვენი წარმომავლობა, ჩვენი კანის ფერი ან განათლების დონე. ჩვენ ერთმანეთს ვუჭერთ მხარს.
მათ, ვინც ხმა მომცა: ვიცი, თქვენი ნდობის მოპოვება ახლა იწყება. ერთი ხმა ერთ ღამეს არ არის ის, რასაც თავისთავად მივიღებ ან ვივარაუდებ, რომ ისევ განმეორდება. მე მოვიპოვებ თქვენს ნდობას. და მათ, ვინც ხმა არ მომცა: ყოველთვის ბევრს ვიშრომებ თქვენთვის, ყოველთვის ვიქნები პატიოსანი და ყოველთვის ვიქნები ღირსეული.
ჩვენს მუსლიმურ თემებს, რომლებმაც ამ კვირაში რამადანის დროს თავდასხმის მცდელობა განიცადეს. სანამ ლონგსაიტში მეჩეთში ქალები მხვდებოდნენ, ვიღაცამ იქვე გზაზე ცულით შევიდა მეჩეთში. სანამ ჩვენ ერთად ვიკრიბებოდით და ვჭამდით, ტერორისტული აქტი ადვილად შეიძლებოდა მომხდარიყო. და ვერ მივიღებ ამას ამაღამ, თუ არ მოვუწოდებ პოლიტიკოსებს და გამყოფ ფიგურებს, რომლებიც მუდმივად ჩვენს თემებს საზოგადოების ყველა პრობლემაში ადანაშაულებენ და მსხვერპლად აქცევენ. ჩემი მუსლიმი მეგობრები და მეზობლები ჩემსავით ადამიანები არიან. და რა თქმა უნდა, ჩვენს თეთრ მუშათა კლასის თემებს. წარმომავლობას, რომლითაც მე ვამაყობ. ჩვენ ვიცით, როგორია, როცა გიყურებენ ზემოდან. შესაძლოა იმიტომ, რომ სკოლაში კარგად არ ვსწავლობდით. იმიტომ, რომ ბინძურ, ფიზიკურ სამუშაოებს ვასრულებთ. იმიტომ, რომ გამორიცხულები ვართ იმ ადგილებიდან, სადაც უნდა ვიყოთ. დენტონის ხალხს, ვინც თავს მიტოვებულად და იზოლირებულად გრძნობს. მე გხედავთ. და ვიბრძოლებ თქვენთვის.
იმიტომ რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენი თემები ზოგჯერ შეიძლება სხვადასხვაგვარად იყოს დასახელებული, ის, რაც ყველამ, როგორც ჩანს, აქ შეაფასა, არის ის, თუ რამდენად მსგავსები ვართ სინამდვილეში. როგორ გვაქვს საერთო საფუძველი. როგორ ვუგებთ ერთმანეთს, როგორ ვუჭერთ მხარს ერთმანეთს. ბზარები, რომლებიც იწყებდა გამოჩენას, შეიძლება შეხორცდეს. და მე მჯერა, რომ ეს ხალხისთვის იმედის შეთავაზებით და საქმის სხვაგვარად კეთების შანსით მოხდება. უკეთესად გაკეთებით. და ლაილას. პატარა გოგონას, რომელსაც ამ კვირაში შეხვედრისა და ხელში აყვანის სიამოვნება მქონდა. გპირდები, რომ ვეცდები გავაუმჯობესო სამყარო, რომელშიც შენ იზრდები. გითხარი, რომ არ ვარ სრულყოფილი, მაგრამ ყოველთვის ვცდილობ მაქსიმალურად. ყოველთვის ვცდილობ სწორად მოვიქცე. ჩვენ ვაჩვენეთ, რომ არ უნდა მივიღოთ ერთმანეთის წინააღმდეგ შემობრუნება. ჩვენ შეგვიძლია მოვითხოვოთ უკეთესი. ერთად. ჩვენ ვაჩვენეთ, რომ ცვლილებებისთვის ბრძოლას ბინძური მეთოდები არ სჭირდება. ჩვენ ჩავატარეთ იმედისმომცემი კამპანია, რომელსაც ათასობით მოხალისე უჭერდა მხარს და გავიმარჯვეთ.
#საზოგადოება
#მწვანეთა პარტია
#დიდი ბრიტანეთის პოლიტიკა
#გორტონი და დენტონი
#ჰანა სპენსერი
#მუშათა კლასი
#რიგგარეშე არჩევნები
#სოციალური სამართლიანობა
#მწვანეების დეპუტატი
წყარო: www.theguardian.com
გაზიარება