ულტრა-მემარჯვენე აქტივისტი კვენტინ დერანკი გასულ კვირას მოკლეს, სავარაუდოდ, ულტრა-მემარცხენეებთან შეტაკების დროს. საფრანგეთის ხელისუფლებამ სამშაბათს, ულტრა-მემარჯვენე აქტივისტის, კვენტინ დერანკის მკვლელობის საქმეზე ცხრა ეჭვმილი დააკავა. ლიონის პროკურორმა ტიერი დრანმა ჯერ ოთხი, შემდეგ კი კიდევ ხუთი ეჭვმილი პირის დაკავების შესახებ განაცხადა, რითაც დაკავებულთა საერთო რაოდენობა ცხრამდე გაიზარდა. AFP-ის ცნობით, წყაროებზე დაყრდნობით, ერთ-ერთი ეჭვმილი მემარცხენე პარლამენტარის თანაშემწეა. წყაროს ინფორმაციით, დაკავებულებიდან ექვსს ცემაში მონაწილეობა ედება ბრალად, ხოლო სამს – მათთვის დახმარების გაწევა. კვენტინ დერანკი გასულ კვირას ლიონში, ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მემარცხენე პოლიტიკოსის წინააღმდეგ გამართული ულტრა-მემარჯვენე აქციის ფარგლებში მომხდარი თავდასხმის დროს მოკლეს. TF1 ტელევიზიით გასულ სავარაუდო თავდასხმის ვიდეოში ჩანს ათამდე პირი, რომლებიც ურტყამენ მიწაზე მწოლიარე სამ ადამიანს, რომელთაგან ორმა გაქცევა მოახერხა. ერთ-ერთმა მოწმემ AFP-ს განუცხადა, რომ „ადამიანები ერთმანეთს რკინის ჯოხებით ურტყამდნენ“. დერანკი თავდასხმის შედეგად მიღებული თავის მძიმე ტრავმით გარდაიცვალა. საფრანგეთის ეროვნულმა ასამბლეამ სამშაბათს, ნაშუადღევს, დერანკის ხსოვნის პატივსაცემად წუთიერი დუმილით მიაგო პატივი. შაბათს, ლიონში, მისი ხსოვნისადმი მიძღვნილი მარშია დაგეგმილი. მკვლელობამ დაძაბულობა გააძლიერა მარტში დაგეგმილი მუნიციპალური არჩევნებისა და 2027 წლის საპრეზიდენტო რბოლის წინ. პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა მანამდე ონლაინ რეჟიმში სიმშვიდისა და სწრაფი გამოძიებისკენ მოუწოდა. „აუცილებელია, რომ ამ სისაძაგლის ჩამდენი პირები გასამართლდნენ, სასამართლოს წინაშე წარდგნენ და მსჯავრდებულები იქნენ“, - დაწერა მაკრონმა X-ზე შაბათ-კვირას. „სიძულვილს, რომელიც კლავს, ჩვენს შორის ადგილი არ აქვს. მოვუწოდებ სიმშვიდის, თავშეკავებისა და პატივისცემისკენ“. ულტრა-მემარჯვენე „ეროვნული გაერთიანების“ (RN) ლიდერმა მარინ ლე პენმა მოუწოდა, რომ „ამ ლინჩის დამგეგმავი ბარბაროსები“ კანონის მთელი სიმკაცრით დაისაჯონ. ანტი-საიმიგრაციო ჯგუფმა, სახელწოდებით „ნემესისი“, განაცხადა, რომ დერანკი აქციაზე მისი წევრების დასაცავად იმყოფებოდა. მან მკვლელობა მემარცხენე ჯგუფს, „ახალ გვარდიას“ (Jeune Garde) დააბრალა, რომელიც ანტიფაშისტური ჯგუფია და მემარცხენე LFI პოლიტიკური პარტიის ამჟამინდელმა წევრმა, რაფაელ არნომ, პოლიტიკაში ჩართვამდე დააფუძნა. ჯგუფი, რომელიც გასული წლის ივნისში ოფიციალურად დაიშალა, უარყო ყოველგვარი კავშირი „ტრაგიკულ მოვლენებთან“. LFI-ის ლიდერმა ჟან-ლუკ მელანშონმა უარყო მისი პარტიის რაიმე მონაწილეობა. მიუხედავად ამისა, მთავრობის სპიკერმა მოდ ბრეჟონმა ორშაბათს LFI დაადანაშაულა იმაში, რომ „წლების განმავლობაში ძალადობის კლიმატს უწყობდა ხელს“. „პოლიტიკური კლიმატისა და ძალადობის კლიმატის გათვალისწინებით, LFI-ს მორალური პასუხისმგებლობა ეკისრება“, – განაცხადა მან BFMTV-ზე. პარლამენტის სპიკერმა იაელ ბრაუნ-პივეტმა ორშაბათს განაცხადა, რომ არნოს ერთ-ერთ თანაშემწეს პარლამენტში შესვლა აეკრძალა მას შემდეგ, რაც რამდენიმე მოწმემ ის სასიკვდილო ცემის საქმის გამოძიებაში მოიხსენია. საფრანგეთის პოლიტიკური განწყობა სულ უფრო და უფრო ფრაგმენტული ხდება 2027 წლის აპრილის საპრეზიდენტო არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, როდესაც მოქმედი პრეზიდენტი მაკრონი ორი ვადის ამოწურვის შემდეგ კენჭისყრაში მონაწილეობას ვეღარ შეძლებს. საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვები ამჟამად აჩვენებს, რომ მარინ ლე პენის ნაციონალისტურ „ეროვნულ გაერთიანებას“ (RN), რომელსაც შესაძლოა მისი მოადგილე ჟორდან ბარდელა უხელმძღვანელოს, თუ ლე პენი საარჩევნო აკრძალვის მიუხედავად ვერ შეძლებს კენჭისყრას, აქვს უპირატესობა – ყოველ შემთხვევაში, პირველ ტურში, სადაც ორზე მეტი კანდიდატი იქნება წარდგენილი. მეორე ტურში, მხოლოდ ორი არჩევანით, ხმის მიცემის ჩვევების პროგნოზირება უფრო რთულია. მაკრონის ცენტრისტული პარტია „რენესანსი“ უჭირს, ხოლო ფრანგული პოლიტიკის ტრადიციული მემარჯვენე-ცენტრისტული და მემარცხენე-ცენტრისტული ძალები გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თითქმის უმნიშვნელო გახდნენ. ამჟამად, მიუხედავად არასტაბილური გამოკითხვებისა და არჩევნებამდე ერთ წელზე მეტი დროის არსებობისა, ლე-ჰავრის მერის და ყოფილი პრემიერ-მინისტრის ედუარდ ფილიპის მიერ დაარსებული შედარებით ახალი მემარჯვენე-ცენტრისტული პარტია „ჰორიზონტები“ საუკეთესო პოზიციაზეა, რათა ულტრა-მემარჯვენეებს კონკურენცია გაუწიოს. მემარცხენე ალიანსმა, LFI-ის (La France Insoumise – „მოუხრელი საფრანგეთი“) ხელმძღვანელობით, ასევე შესაძლოა სერიოზული კონკურენცია გაუწიოს, როგორც ეს მოხდა 2024 წლის საკანონმდებლო არჩევნებში. მაგრამ ეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის კვლავ შეძლებს იდეოლოგიურად განსხვავებული პარტიების საკმაოდ დიდი ჯგუფის გაერთიანებას, რომელთაგან არცერთი არ გამოიყურება ისე, რომ დამოუკიდებლად შეძლოს კონკურენცია. ეს სტატია პირველად 2026 წლის 16 თებერვალს გამოქვეყნდა. ის განახლდა 2026 წლის 18 თებერვალს, საქმეში ეჭვმილი პირების დაკავების ასახვის მიზნით. რედაქტორები: ლუი ოელოფსე და შრინივას მაზუმდარუ.