სწრაფი გამარჯვება არასოდეს დამდგარა. თუმცა, ფუნქციონირებადი ეკონომიკა, კონტროლირებადი მედია და ბრძოლის ველზე ნელი წინსვლა პუტინს კონტროლს უნარჩუნებს. მოსკოვი, რუსეთი — ის, რაც უკრაინის მთავრობის დასამხობად და ქვეყნის გასაკონტროლებლად სწრაფ სამხედრო ოპერაციად იყო განკუთვნილი, ახლა უკვე ოთხ გამანადგურებელ წელს გასტანს. რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინის დაპირებამ, დაეცვა დონბასის ხალხი, რომელიც, მისი თქმით, წინა რვა წლის განმავლობაში „კიევის რეჟიმის“ მხრიდან დაშინებასა და გენოციდს განიცდიდა, გამოიწვია ის, რომ ასობით დასახლებული პუნქტი წაიშალა დედამიწის პირიდან და მილიონობით სიცოცხლე განადგურდა, ორივე ქვეყანაში. სწრაფი გამარჯვება, რომელიც 2022 წელს იყო დაპირებული, არ დადგა. უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი არ გაქცეულა საკუთარი ქვეყნიდან და მას შემდეგ რუსეთი ჩაეფლო კონფლიქტში, რომელიც სულ უფრო უსასრულოდ გამოიყურება. ოთხი წლის შემდეგ, რუსეთი მტკიცედ ინარჩუნებს სამხედრო მზადყოფნას, მისი ეკონომიკა იარაღის წარმოებაზეა გადაწყობილი. დასავლეთის სანქციები უფრო მეტად აზარალებს რუსეთს, ვიდრე ადრე, ხოლო უკრაინის თავდასხმები რუსეთის სამხედრო და ენერგეტიკულ ობიექტებზე მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს. იზრდება სოციალური შფოთვაც. აქტივისტები იტყობინებიან ასობით შემთხვევის შესახებ, რაც მოიცავს ოჯახში ძალადობას და ფრონტის ხაზიდან დაბრუნებულ ჯარისკაცებთან დაკავშირებულ თავდასხმებს. მიუხედავად ამისა, რუსეთის დიდ ქალაქებში ცხოვრება უცვლელი ჩანს. მოსკოვის ქუჩებში ადამიანთა უმეტესობას, ვისთანაც საუბარი ვცადეთ, არ სურდა ომზე კომენტარის გაკეთება – ყოველ შემთხვევაში, კამერის წინ. თუმცა, ბევრმა ჩვენს მიერ გამოკითხულმა განაცხადა, რომ მათი ცხოვრება დიდად არ შეცვლილა, მიუხედავად მზარდი ფასებისა და რუსეთზე დაწესებული სანქციებისა და შეზღუდვების ქსელისა. კრემლის მთავარი გზავნილი რუსი ხალხისთვის უცვლელია: დასავლეთი მტერია. მთავრობა არწმუნებს რუსებს, რომ ყველა სირთულე, რომელიც თანდათან მატულობს, გარე მტრების ბრალია. მტრებს სურთ რუსეთის განადგურება, მისი გაყოფა და ბუნებრივი რესურსების წართმევა. ოფიციალური სატელევიზიო არხები ავრცელებენ ნარატივს, რომ ომი რუსული იდენტობის განუყოფელი ნაწილია. მსგავსი იდეები შემოაქვთ სკოლებშიც. მედიასაშუალებები ხალხს ეუბნებიან, რომ რუსეთი იმარჯვებს (როგორც ყოველთვის). უკრაინა ჩამოიშლება, დასავლეთის ერთიანობა დაიშლება და ქვეყანაში ფასების ზრდა შენელდება. ხალხს მხოლოდ მოთმინება, ერთიანობა და მთავრობის მხარდაჭერა სჭირდება — რადგან ალტერნატივა უარესია. რუსული არხები არასოდეს აჩვენებენ, თუ როგორ გადარჩებიან ასობით ათასი ადამიანი, მათ შორის მცირეწლოვანი ბავშვები, ქალები და მოხუცები, კიევში, ხარკოვსა და უკრაინის სხვა ქალაქებში ელექტროენერგიის, წყლისა თუ გათბობის გარეშე ყინვაში. ამგვარად, ოთხი წლის შემდეგ, ომი ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა და ხშირად შეუმჩნეველი რჩება. მიუხედავად ამისა, ბევრი რუსი კვლავ ენთუზიაზმითაა განწყობილი მის მიმართ. ისინი გამარჯვებას ნატრობენ, მაგრამ ცოტას თუ სურს არმიაში გაწევრიანება. რუსეთის სახელმწიფო შეშფოთებულია იმით, რომ რუსები წვდებიან ალტერნატიულ შეხედულებებს YouTube-ზე, Instagram-ზე, Telegram-სა და სხვა გლობალურ სოციალურ მედია პლატფორმებზე, რომლებიც ძირს უთხრის მის რიტორიკას. ამიტომ, რუსეთმა თითქმის ყველა უცხოურ სოციალურ მედიაზე წვდომა შეზღუდა. ამის ნაცვლად, მთავრობამ შეიმუშავა და ახლა აქტიურად უწევს პოპულარიზაციას თავის ეროვნულ მესენჯერს „მაქსს“. ის რუსეთში გაყიდულ ყველა მოწყობილობაზე უნდა იყოს დაინსტალირებული. ეს მესენჯერი მიზნად ისახავს Telegram-ისა და WhatsApp-ის ჩანაცვლებას და უნდა იქცეს საგადახდო სისტემად და ციფრულ პლატფორმაზე „სახელმწიფო სერვისებზე“ წვდომის ინსტრუმენტად. ბევრი მიიჩნევს, რომ ხელისუფლებას შეუძლია „მაქსის“ მომხმარებლების მონიტორინგი, ამიტომ ისინი უარს ამბობენ მის ინსტალაციაზე. ამასობაში, რუსმა ჟურნალისტებმა ემიგრაციაში აღმოაჩინეს, რომ პუტინის ოჯახს აქვს წილი „მაქსში“. რა თქმა უნდა, რუსეთი მონაწილეობს სამშვიდობო მოლაპარაკებებში მას შემდეგ, რაც ისინი განახლდა 2025 წელს, როდესაც დონალდ ტრამპი შეერთებულ შტატებში ხელისუფლებაში დაბრუნდა. მაგრამ ამ მოლაპარაკებებს ჯერჯერობით რაიმე მნიშვნელოვანი პროგრესი არ მოუტანია. რუსეთი აყენებს მოთხოვნებს, რომელთა მიღებაც უკრაინას არ შეუძლია. თუმცა, არც უკრაინულმა დრონების თავდასხმებმა რუსეთის ტერიტორიაზე, არც საერთაშორისო სანქციებმა — ან ეკონომიკურმა შენელებამ — არ აიძულა მოსკოვი შეეცვალა თავისი პოზიცია. ეკონომიკა დაძაბულია, მაგრამ ფუნქციონირებს. ფრონტზე მდგომარეობა არ არის იდეალური, მაგრამ რუსეთი ნელ-ნელა აგრძელებს წინსვლას და უკრაინის მეტ ტერიტორიას აკონტროლებს. და აცხადებს, რომ არ შეჩერდება, სანამ მისი მოთხოვნები არ დაკმაყოფილდება.