ათასობით მეთევზე შეიკრიბა მდინარე მატან ფადანის რძისფერ წყლებთან, რომელიც იუნესკოს მემკვიდრეობის ძეგლია და ნიგერიის ჩრდილო-დასავლეთით, არგუნგუში, მწვანე ლანდშაფტში მიედინება. პრეზიდენტი ბოლა ტინუბუ შაბათს ათასობით მაყურებელს შეუერთდა და მონაწილეებს, რომლებიც ყველაზე დიდი თევზის დაჭერას ცდილობდნენ, გულშემატკივრობდა, მიუხედავად იმისა, რომ უსაფრთხოების პრობლემებმა ზოგიერთი დამსწრე შეაშინა. მონაწილეები მხოლოდ ტრადიციულ მეთოდებს იყენებდნენ, მათ შორის ხელით ნაქსოვ ბადეებსა და კალაბაშის გოგრებს. ზოგიერთმა საკუთარი ოსტატობა შიშველი ხელებითაც გამოავლინა. ქების შტატის წყლის გზა სავსე იყო ნაქსოვი ბადეებითა და კანოებით, რომლებშიც მეთევზეები გადაადგილდებოდნენ. წლევანდელმა ჩემპიონმა 59 კგ (130 ფუნტი) კროკერის თევზი დაიჭირა და ფულადი პრიზი მოიგო. სხვა მონაწილეები თავიანთ ნადავლს ყიდიან, რაც ადგილობრივ ეკონომიკას ასტიმულირებს. მდინარე წლის განმავლობაში დაკეტილია და მას ტიტულოვანი ხელისუფალი, სარკინ რუვა, ანუ წყლის უფროსი ზედამხედველობს. თევზაობის შეჯიბრი ყოველწლიური საერთაშორისო თევზაობის ფესტივალის მწვერვალი იყო, რომელიც კულტურულ სანახაობებს, მათ შორის ტრადიციულ ჭიდაობასა და მუსიკალურ წარმოდგენებს მოიცავდა. „მადლობა ღმერთს, რომ რაღაც წამოსაღები მაქვს ოჯახისთვის, რომ ჭამონ. ძალიან მიხარია, რომ ჩამოვედი“, – განუცხადა The Associated Press-ის საინფორმაციო სააგენტოს ალიუ მუჰამადუმ, 63 წლის მეთევზემ, რომელიც კონკურსში მონაწილეობდა. ფესტივალი 1934 წელს დაარსდა და აღნიშნავდა მშვიდობას ვრცელ სოკოტოს სახალიფოს – XIX საუკუნის უზარმაზარ ისლამურ იმპერიას, რომელიც ნიგერიიდან თანამედროვე ბურკინა-ფასოს ნაწილებამდე ვრცელდებოდა – და მანამდე წინააღმდეგობის გამწევ არგუნგუს საამიროს შორის. ერთიანობის სიმბოლოდ მიჩნეული ფესტივალი ათწლეულების განმავლობაში უწყვეტად ტარდებოდა 2010 წლამდე, სანამ ინფრასტრუქტურულმა პრობლემებმა და ჩრდილოეთ ნიგერიაში მზარდმა უსაფრთხოების პრობლემებმა მისი შეჩერება გამოიწვია. ის მოკლედ განახლდა 2020 წელს, სანამ წლევანდელ წლამდე კვლავ არ შეჩერდა. ნიგერია რთული უსაფრთხოების გამოწვევების წინაშე დგას, განსაკუთრებით ჩრდილოეთში, სადაც წლების განმავლობაში თავდასხმების შედეგად ათასობით ადამიანი დაიღუპა. მიუხედავად იმისა, რომ ტინუბუმ ფესტივალის დაბრუნება სტაბილურობის ნიშნად დაახასიათა, ბევრისთვის ეს აღდგენილ საზოგადოებრივ სიამაყეს წარმოადგენს. „ჩვენი გამოწვევა ახლა ის არის, რომ ხალხს მოსვლის ეშინია. უსაფრთხოების გამო ბევრი ადამიანი არ ესწრება ღონისძიებას, როგორც ადრე“, – განაცხადა ჰუსეინ მუკვაშემ, არგუნგუს სარკინ რუვამ.