გერმენელ ტრამპლინიდან მხტომელ ფილიპ რაიმუნდს მსოფლიო თასის არც ერთი ეტაპი არ მოუგია. ეს მხოლოდ ნაწილია იმისა, რაც მის ოლიმპიურ ოქროს მედალს ასე წარმოუდგენელს ხდის. ეს ისეთი ამბავია, რომლის მოყოლაც, როგორც ჩანს, მხოლოდ ოლიმპიურ თამაშებს შეუძლია: ნიჭიერი ტრამპლინიდან მხტომელი, რომელსაც ჯერ არაფერი მნიშვნელოვანი არ მოუგია, თავისი ცხოვრების საუკეთესო ნახტომს ასრულებს ოლიმპიური ოქროს მოსაპოვებლად. "არ ვიცი, როგორ გავაკეთე ეს. მაგრამ ძალიან, ძალიან ვამაყობ, რომ შევძელი," – განუცხადა ფილიპ რაიმუნდმა გერმანულ საზოგადოებრივ ტელევიზიას იტალიის ქალაქ პრედაცოში ოქროს მედლის მოპოვებიდან რამდენიმე წუთში. "ახლა მე უბრალოდ ოლიმპიური ჩემპიონი ვარ. არც ერთი მსოფლიო თასი (რბოლა) არ მოგიგია და შემდეგ უდიდესი სცენის უმაღლეს საფეხურზე დგახარ, ეს დაუჯერებელია." კიდევ უფრო ძნელი დასაჯერებელია ის, რომ 25 წლის სპორტსმენი, რომელიც რეგულარულად ხტება თავბრუდამხვევი სიმაღლის ტრამპლინებიდან, სიმაღლის შიშითაც იტანჯება. რაიმუნდი 2000 წელს დაიბადა სამხრეთ-დასავლეთ ქალაქ გიოპინგენში. მან და მისმა უფროსმა ძმამ, ფაბიანმა, ბავშვობაში დაიწყეს ტრამპლინიდან ხტომა. "როდესაც თითქმის ხუთი წლის ვიყავი და ჩემს ძმას ვუყურებდი, ჩემს გონებაში ეჭვი არ იყო: მე ტრამპლინიდან მხტომელი ვიქნები!" – დაწერა ფილიპმა, მეტსახელად "ჰილე" რაიმუნდმა, თავის ვებგვერდზე. 2005 და 2011 წლებში ექვსსულიანი ოჯახი ორჯერ გადავიდა სამხრეთით, საბოლოოდ კი ტრამპლინიდან ხტომის კერაში, ობერსტდორფში, დასახლდა. ორ ძმას უფრო დიდი ტრამპლინები და ინტენსიური ვარჯიში სჭირდებოდა, ხოლო მათმა მამამ, კრისტიან რაიმუნდმა, ოლიმპიურ სასწავლო ცენტრში ტრამპლინიდან ხტომის მწვრთნელად დაიწყო მუშაობა. მისმა ვაჟმა ფილიპმა თავდაპირველად სცადა ნორდიული კომბინაცია, სპორტი, რომელიც აერთიანებს ტრამპლინიდან ხტომასა და თხილამურებით სრიალს. "თუმცა, ცოტა ხნის შემდეგ, ჩემი (სათხილამურო) ჯოხები თოვლში ჩავაგდე და განვაცხადე, რომ აღარასოდეს მინდოდა ასე მეწამებინა თავი," – თქვა რაიმუნდმა ტრამპლინიდან ხტომაზე კონცენტრირების გადაწყვეტილებაზე. ნეტავ არ ჰქონოდა სიმაღლის შიში. ამ პრობლემასთან საბრძოლველად ტრამპლინიდან მხტომელი მენტალურ მწვრთნელთან მუშაობდა. რაიმუნდი ამბობს, რომ ჩვეულებრივ, სიმაღლის შიშს უმკლავდება, "მაგრამ დროდადრო პრობლემა მაქვს (ძირითადად სათხილამურო ფრენის დროს). ჩემი სხეული იღებს კონტროლს და მე ვერ ვაკონტროლებ მას. დაახლოებით წამნახევრის განმავლობაში ისეა, თითქოს უბრალოდ თავს ვაკვირდები, სანამ რაღაც ძლიერად მიჭერს ხელს." ამიტომ, 2024-25 სეზონის ბოლოს, რაიმუნდმა არ მიიღო მონაწილეობა სათხილამურო ფრენის მსოფლიო თასზე სლოვენიის პლანიცას ტრამპლინზე, რომელიც ცნობილია თავისი განსაკუთრებულად გრძელი ნახტომებით. სლოვენიელმა დომენ პრევცმა იქ 254.5 მეტრის ახალი მსოფლიო რეკორდი დაამყარა. ჩვეულებრივი ტრამპლინები, ისეთი, როგორიც ოლიმპიურ ქალაქ პრედაცოშია, მხოლოდ დაახლოებით 110 მეტრი სიგრძის ნახტომებს იძლევა. ეს რაიმუნდს ბევრად უკეთ შეეფერება. გარეგნულად, ტრამპლინიდან მხტომელი არავითარ შემთხვევაში არ ჩანს მოუსვენარი ან ჩაკეტილი. "ჰილე მართლაც მხიარული და ხალისიანი ბიჭია, მე ვიტყოდი, ექსტრავერტიც კი. ის უკიდურესად მოკრძალებულია," – ერთხელ თქვა თანაგუნდელმა კარლ გაიგერმა. "როდესაც ძალიან ვნერვიულობ, ჩუმად ვარ. შეიძლება სამი საათი არ ვილაპარაკო," – აღნიშნა თავად რაიმუნდმა. მწვრთნელს, სტეფან ჰორნგახერს, თავიდან რაიმუნდის მანერებთან შეგუება მოუწია. "ნამდვილი კამათი გვქონდა. ყველაფერი გამწვავდა," – გაიხსენა ავსტრიელმა. "მაგრამ ახლა ძალიან კარგად ვუგებ მას. ის მართლაც კარგი ადამიანი და წარმოუდგენელი სპორტსმენია." მაგრამ მხოლოდ ეს არ არის საკმარისი ოლიმპიური ჩემპიონის ტიტულის მოსაპოვებლად. ჰორნგახერი რაიმუნდს აღწერს, როგორც "უკიდურესად ათლეტურს. მას აქვს წარმოუდგენელი ტექნიკა, რომლის შესრულებაც ძალიან ცოტას შეუძლია." მიუხედავად ამისა, ბოლო წლებში რაიმუნდმა იშვიათად მოახერხა თავისი უზარმაზარი ნიჭის წარმატებაში გადატანა. ის იშვიათად იდგა პოდიუმის უმაღლეს საფეხურზე — და თუ იდგა, ეს მხოლოდ გუნდურ შეჯიბრში იყო. ის ფაქტი, რომ მან თავისი პირველი დიდი ინდივიდუალური გამარჯვება ოლიმპიადაზე იზეიმა, მცირე სასწაულია. "დაუჯერებელია," როგორც ამას თავად ფილიპ რაიმუნდი ამბობს.