პარტიის ლიდერმა „Financial Times“-ის ჟურნალისტს განუცხადა, რომ მან „რაღაც სულელური ამბავი უნდა დაწეროს“ პრესკონფერენციის შემდეგ, რომელზეც მისი მთავარი გუნდის როლები გამოვლინდა. „Financial Times“-ის ჟურნალისტმა, ანა გროსმა, პრესკონფერენციაზე ორნაწილიანი შეკითხვა დასვა: პირველი, შექმნიდა თუ არა „Reform UK“ მიგრანტთა დეპორტაციის ICE-ის სტილის ქვედანაყოფს, და მეორე, იმის შესახებ, რომ პლატფორმაზე მყოფი ხუთივე პირი კერძო სკოლებში იყო განათლებული. ნაიჯელ ფარაჟმა უპასუხა. მან სარკასტულად აღნიშნა, რომ „უყვარდა“ „Financial Times“; მისი თქმით, მას შემდეგ, რაც მენდელსონის ამბავი გახმაურდა, გაზეთის პირველ გვერდზე კენტში „Reform“-ის მრჩევლის შესახებ დაიწერა. მან განაცხადა, რომ გროსის შეკითხვაზე პასუხის გაცემას აზრი არ ჰქონდა. „უბრალოდ, რაღაც სულელური ამბავი დაწერე“, – უთხრა მან გროსს. ფარაჟი ამგვარი ქცევით – ქალი ჟურნალისტების მიმართ დამამცირებელი და შეურაცხმყოფელი დამოკიდებულებით – ცნობილია. (დამამცირებელი ტონის გარდა, ფარაჟის პასუხი უსამართლო იყო. „Financial Times“ მენდელსონის ჯეფრი ეპშტეინთან კავშირების შესახებ ამბავს თითქმის ნებისმიერ სხვა გაერთიანებული სამეფოს საინფორმაციო ორგანიზაციაზე აგრესიულად იძიებდა.) არ არის ძნელი მისახვედრი, თუ რატომ მოახდინა ნაიჯელ ფარაჟმა ასეთი ნეგატიური რეაქცია „Financial Times“-ის ჟურნალისტის, ანა გროსის, შეკითხვაზე. (იხ. 13:07 სთ.) მან იკითხა, ნამდვილად სურდათ თუ არა ბრიტანელ ამომრჩევლებს აშშ-ის ICE-ის სტილის სადეპორტაციო ქვედანაყოფების ფუნქციონირება ქვეყანაში. თუმცა, მისი მთავარი შეკითხვა, რომელიც „Reform UK“-ის განათლების ახალ სპიკერს, სუელა ბრავერმანს, მიემართებოდა, იყო, თუ რა გზავნილი ექნებოდა მას იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც შეშფოთებულნი არიან პარტიის მიერ სახელმწიფო განათლებისადმი ერთგულებით, იმის გათვალისწინებით, რომ დღეს პლატფორმაზე მყოფი ხუთივე პირი – პარტიის ამჟამინდელი ძირითადი ხელმძღვანელ გუნდი – კერძო სკოლებში იყო განათლებული. გროსი ხაზს უსვამდა იმ ფაქტს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ „Reform UK“ ახლა ის პარტიაა, რომელიც მხარდაჭერის დიდ ნაწილს მუშათა კლასის ამომრჩევლებისგან იღებს, პარლამენტში მისი დეპუტატები გაცილებით უფრო ელიტარულები არიან, ვიდრე სხვა პარტიების წარმომადგენლები, თუკი განათლების ფონი კლასის ძირითად მაჩვენებლად იქნება მიჩნეული. ეს დასტურდება ახლახან გამოქვეყნებულ „ბრიტანეთის საყოველთაო არჩევნები 2024“ (The British General Election of 2024) სტატისტიკით, რომელიც წარმოადგენს საბოლოო სახელმძღვანელოს იმის შესახებ, თუ რა მოხდა შარშანწინ ზაფხულში და არის 1945 წლიდან მოყოლებული აკადემიური საარჩევნო კვლევების სერიის უახლესი ნაწილი. 2024 წლის ტომი დაწერილია რობერტ ფორდის, ტიმ ბეილის, უილ ჯენინგსის და პაულა სარიჯის მიერ, და აი, რას ამბობენ ისინი 2024 წლის არჩევნებში არჩეული დეპუტატების განათლების ფონზე. 2024 წელს არჩეული დეპუტატების თითქმის ორი მესამედი სახელმწიფო სკოლებში სწავლობდა – ეს ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია ისტორიაში, თუმცა მაინც მნიშვნელოვნად დაბალია, ვიდრე 90% საერთო ამომრჩევლებს შორის. სამი უმსხვილესი ბრიტანული პარტიის დეპუტატების მეოთხედზე ნაკლები იყო კერძო განათლების მქონე, რაც რეკორდულად დაბალი მაჩვენებელია და 2015 წლის მესამედზე მეტიდან შემცირდა. და სკოლა, რომელიც ხშირად პრივილეგიის მწვერვალად განიხილება – იტონი, დევიდ ქემერონისა და ბორის ჯონსონის ალმა მატერი – არასოდეს ყოფილა ასე ნაკლებად წარმოდგენილი ძალაუფლების დერეფნებში. ამჟამინდელ პარლამენტში მხოლოდ ოთხი „ძველი იტონელია“, რაც შემცირებულია 2019 წლის 11-დან, 2015 წლის 19-დან და 1979 წლის 53-დან. თუმცა, სხვადასხვა პარტიის დეპუტატების საგანმანათლებლო გამოცდილება გამორჩეული რჩება – და ეს პროგნოზირებადიცაა. მიუხედავად იმისა, რომ ზედიზედ მესამე პარლამენტში კონსერვატიული პარტიის დეპუტატების მცირე უმრავლესობა სახელმწიფო სკოლებს ესწრებოდა, კერძო განათლების მქონე კონსერვატორების წილი 2024 წელს გაიზარდა და კვლავაც მნიშვნელოვნად მაღალია, ვიდრე სხვა მთავარ პარტიებში. ლეიბორისტული პარტიის დეპუტატები ძირითადად სახელმწიფო სკოლებში განათლებას იღებდნენ, სულ მცირე, 1970-იანი წლებიდან, ხოლო ლიბერალ-დემოკრატების დეპუტატები – 2000-იანი წლებიდან. ამის საპირისპიროდ, „Reform UK“-ის ხუთი დეპუტატიდან სამი კერძო სკოლებში იყო განათლებული, რაც ამ პოპულისტურ მემარჯვენე პარტიას, რომელიც ხშირად აკრიტიკებს „ხალხისგან მოწყვეტილ“ ისტებლიშმენტს, ერთადერთ პარტიად აქცევს, რომელსაც კერძო განათლების მქონე დეპუტატების უმრავლესობა ჰყავს. თითოეულ პარტიაში საგანმანათლებლო ფონის შემადგენლობის მცირე ცვლილებებით, სახელმწიფო განათლების მქონე დეპუტატების საერთო ზრდა განპირობებულია პოლიტიკური ტენდენციების ცვლილებით, რადგან სახელმწიფო განათლების მქონე ლეიბორისტმა და ლიბერალ-დემოკრატმა კონკურენტებმა შეცვალეს კერძო განათლების მქონე კონსერვატორები. „Reform UK“-დან 2024 წელს ხუთი დეპუტატი აირჩიეს, და მათი 60% კერძო სკოლებში იყო განათლებული. მას შემდეგ ორი მათგანმა დატოვა პარტია: რუპერტ ლოუ, რომელიც კერძო სკოლაში იყო განათლებული, და ჯეიმს მაკმერდოკი, რომელიც არა. მაგრამ პარტიამ ხუთი ახალი დეპუტატი შეიძინა: სარა პოჩინი, დენი კრუგერი, რობერტ ჯენრიკი და სუელა ბრავერმანი (ყველა კერძო სკოლაში განათლებული), და ენდრიუ როზინდელი (რომელიც სახელმწიფო სკოლაში იყო განათლებული). კრუგერი იტონში სწავლობდა. ეს ნიშნავს, რომ „Reform UK“-ის რვა დეპუტატიდან ექვსი – ანუ 75% – ახლა კერძო განათლების მქონეა. (კიდევ ორი კერძო განათლების მქონეა თავად ფარაჟი და რიჩარდ ტაისი; ლი ანდერსონი სახელმწიფო სკოლაში სწავლობდა). როგორც „ბრიტანეთის საყოველთაო არჩევნები 2024“-ის ეს ცხრილი აჩვენებს, კონსერვატიული პარტიისთვის ეს მაჩვენებელი 46%-ია. წიგნი ფასდაუდებელია, გარდა იმისა, რომ კარგი საკითხავია; ეს არის ერთი საარჩევნო წიგნი, რომელიც სამუდამოდ დარჩება ჩემს მაგიდაზე. ლეიბორისტულმა პარტიამ „Reform UK“ აღწერა, როგორც „ჩავარდნილი ტორების საუკეთესო გუნდი“. „Reform UK“-ის პრესკონფერენციის შემდეგ გავრცელებულ განცხადებაში, ლეიბორისტული პარტიის თავმჯდომარემ, ანა თარლიმ, განაცხადა: „ფარაჟის ჩავარდნილმა ტორთა გუნდმა 3,000 დღეზე მეტი გაატარა ჩვენი ქვეყნისთვის გამოუსწორებელი ზიანის მიყენებაში მთავრობაში ყოფნისას, გაანადგურა ჩვენი ეკონომიკა, დაარტყა ოჯახების იპოთეკურ სესხებს და ღია დატოვა ჩვენი საზღვრები. მათ ბრიტანეთი ადრეც დააზარალეს – იგივეს გააკეთებდნენ „Reform“-ის დროსაც. დღევანდელი დანიშვნები ნათლად აჩვენებს, რომ არც ჩვენი ერის შენარჩუნება...“