პარტია „რეფორმ UK“-ის ლიდერმა, ნაიჯელ ფარაგმა, პრესკონფერენციაზე, რომელზეც მისი გუნდის წევრების როლები გამოვლინდა, Financial Times-ის ჟურნალისტს უთხრა, რომ „უბრალოდ, რაიმე სულელური ამბავი დაეწერა“. პრესკონფერენციაზე Financial Times-ის ჟურნალისტმა ანა გროსმა ორნაწილიანი შეკითხვა დასვა: აპირებდა თუ არა „რეფორმ UK“ აშშ-ის ICE-ის მსგავსი მიგრანტების დეპორტაციის განყოფილების შექმნას და ის, რომ პოდიუმზე მყოფი ხუთივე ადამიანი კერძო სკოლებში იყო განათლებული. ნაიჯელ ფარაგემ უპასუხა. მან სარკასტულად განაცხადა, რომ „უყვარდა“ FT; მისი თქმით, მას შემდეგ, რაც მანდელსონის ამბავი გავრცელდა, გაზეთის პირველ გვერდზე კენტში „რეფორმ“-ის მრჩევლის შესახებ იყო ამბავი. მან თქვა, რომ გროსის შეკითხვაზე პასუხის გაცემას აზრი არ ჰქონდა. „უბრალოდ, რაიმე სულელური ამბავი დაწერეთ“, – უთხრა მან გროსს. ფარაგეს მანამდეც ჰქონდა ქალი ჟურნალისტების ასეთი დამამცირებელი და შეურაცხმყოფელი მოპყრობის შემთხვევები. (დამამცირებელი ტონის გარდა, ფარაგეს პასუხი უსამართლოც იყო. FT-მ მანდელსონის ჯეფრი ეპშტეინთან კავშირების შესახებ ამბავი გაცილებით აქტიურად გააშუქა, ვიდრე დიდ ბრიტანეთის თითქმის ნებისმიერმა სხვა საინფორმაციო ორგანიზაციამ.) ძნელი არ არის იმის დანახვა, თუ რატომ მოახდინა ნაიჯელ ფარაგმა ასეთი ცუდი რეაქცია, როდესაც Financial Times-ის ჟურნალისტმა ანა გროსმა მას შეკითხვა დაუსვა. (იხილეთ 1.07 საათი.) მან იკითხა, სურდათ თუ არა ბრიტანელ ამომრჩევლებს, რომ ამ ქვეყანაში აშშ-ის ICE-ის მსგავსი დეპორტაციის განყოფილებები ემოქმედა. მაგრამ მისი მთავარი შეკითხვა, რომელიც სუელა ბრავერმანს, „რეფორმ UK“-ის განათლების ახალ სპიკერს მიემართა, იყო, თუ რა გზავნილი ექნებოდა მას იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც შეშფოთებულნი არიან პარტიის მიერ სახელმწიფო განათლებისადმი ერთგულებით, იმის გათვალისწინებით, რომ დღეს პოდიუმზე მყოფი ხუთივე ადამიანი – ახლა უკვე პარტიის ძირითადი ხელმძღვანელობა – კერძო სკოლებში იყო განათლებული. გროსი ხაზს უსვამდა იმ ფაქტს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ „რეფორმ UK“ ახლა ის პარტიაა, რომელიც მუშათა კლასის ამომრჩევლებისგან იღებს მხარდაჭერის დიდ ნაწილს, პარლამენტში მისი დეპუტატები ბევრად უფრო ელიტური წარმოშობის არიან, ვიდრე სხვა პარტიების დეპუტატები, თუკი განათლების ფონი აღებულია, როგორც კლასის მთავარი მაჩვენებელი. ამას ადასტურებს სტატისტიკა, რომელიც მოცემულია ახლახან გამოქვეყნებულ წიგნში „ბრიტანეთის საყოველთაო არჩევნები 2024“ (The British General Election of 2024), რომელიც არის საბოლოო სახელმძღვანელო იმის შესახებ, თუ რა მოხდა შარშანწინ ზაფხულში და არის 1945 წლიდან მოყოლებული აკადემიური საარჩევნო კვლევების სერიის უახლესი ნაწილი. 2024 წლის ტომი დაწერილია რობერტ ფორდის, ტიმ ბეილის, უილ ჯენინგსის და პაულა სარიჯის მიერ, და აი, რას ამბობენ ისინი 2024 წლის მოწვევის დეპუტატების განათლების ფონის შესახებ. 2024 წელს არჩეული დეპუტატების თითქმის ორი მესამედი სახელმწიფო სკოლებში სწავლობდა – ეს ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია ისტორიაში, თუმცა მაინც ბევრად ჩამორჩება ამომრჩევლების საერთო რაოდენობაში 90%-იან მაჩვენებელს. სამი უდიდესი ბრიტანული პარტიის დეპუტატების მეოთხედზე ნაკლები იყო კერძო სკოლებში განათლებული, რაც რეკორდულად დაბალი მაჩვენებელია და 2015 წლის მესამედზე მეტიდან შემცირებულია. და სკოლა, რომელიც ხშირად პრივილეგიის მწვერვალად განიხილება – იტონი, დევიდ ქემერონისა და ბორის ჯონსონის ალმა-მატერი – ძალაუფლების დერეფნებში არასდროს ყოფილა ასე ნაკლებად წარმოდგენილი. ამჟამინდელ პარლამენტში მხოლოდ ოთხი „ძველი იტონელი“ არის, 2019 წლის 11-დან, 2015 წლის 19-დან და 1979 წლის 53-დან. ამის მიუხედავად, სხვადასხვა პარტიის დეპუტატების საგანმანათლებლო გამოცდილება გამორჩეული რჩება – და ეს მოსალოდნელიც არის. მიუხედავად იმისა, რომ ზედიზედ მესამე პარლამენტში კონსერვატორ დეპუტატთა მცირე უმრავლესობა სახელმწიფო სკოლებში სწავლობდა, კერძო განათლების მქონე კონსერვატორების წილი რეალურად გაიზარდა 2024 წელს და კვლავაც გაცილებით მაღალია, ვიდრე სხვა მთავარი პარტიების შემთხვევაში. ლეიბორისტული პარტიის დეპუტატები ძირითადად სახელმწიფო სკოლებში არიან განათლებულნი სულ მცირე 1970-იანი წლებიდან, ხოლო ლიბერალ-დემოკრატების დეპუტატები 2000-იანი წლებიდან. ამის საპირისპიროდ, „რეფორმ UK“-ის ხუთი დეპუტატიდან სამი კერძო სკოლაში იყო განათლებული, რაც პოპულისტ მემარჯვენეებს, რომლებსაც უყვართ „რეფორმირებული“ ელიტის კრიტიკა, ერთადერთ პარტიად აქცევს, რომელსაც კერძო განათლების მქონე დეპუტატების უმრავლესობა ჰყავს. პარტიებში საგანმანათლებლო ფონის შემადგენლობის მცირე ცვლილებით, სახელმწიფო სკოლებში განათლებული დეპუტატების საერთო ნახტომი განპირობებულია პოლიტიკური ტენდენციების ცვლილებით, რადგან სახელმწიფო სკოლებში განათლებულმა ლეიბორისტმა და ლიბერალ-დემოკრატმა კონკურენტებმა კერძო განათლების მქონე კონსერვატორები ჩაანაცვლეს. 2024 წელს „რეფორმ UK“-ის ხუთი დეპუტატი აირჩიეს, და მათგან 60% კერძო სკოლებში იყო განათლებული. მას შემდეგ ორი მათგანი პარტია დატოვა: რუპერტ ლოუ, რომელიც კერძო სკოლაში სწავლობდა, და ჯეიმს მაკმერდოკი, რომელიც არა. მაგრამ პარტიამ ხუთი დეპუტატი მიიღო: სარა პოჩინი, დენი კრუგერი, რობერტ ჯენრიკი და სუელა ბრავერმანი (ყველა კერძო სკოლაში განათლებული), და ენდრიუ როზინდელი (რომელიც სახელმწიფო სკოლაში სწავლობდა). კრუგერი იტონში სწავლობდა. ეს ნიშნავს, რომ „რეფორმ UK“-ის რვა დეპუტატიდან ექვსი – ანუ 75% – ახლა კერძო სკოლებშია განათლებული. (კერძო განათლების მქონე დანარჩენი ორი არის თავად ფარაგე და რიჩარდ ტაისი; ლი ანდერსონი სახელმწიფო სკოლაში სწავლობდა.) როგორც წიგნი „ბრიტანეთის საყოველთაო არჩევნები 2024“-ის ეს ცხრილი აჩვენებს, კონსერვატიული პარტიისთვის ეს მაჩვენებელი 46%-ია. წიგნი ფასდაუდებელია, ისევე როგორც კარგი წასაკითხია; ეს არის ერთი საარჩევნო წიგნი, რომელიც სამუდამოდ ჩემს მაგიდაზე დარჩება. ლეიბორისტულმა პარტიამ „რეფორმ UK“ აღწერა, როგორც „ჩავარდნილი ტორების ტოპ-გუნდი“. „რეფორმ UK“-ის პრესკონფერენციის შემდეგ გავრცელებულ განცხადებაში, ლეიბორისტული პარტიის თავმჯდომარემ, ანა ტარლიმ, განაცხადა: „ფარაგეს ჩავარდნილმა ტორების ტოპ-გუნდმა მთავრობაში 3000-ზე მეტი დღე გაატარა და ჩვენს ქვეყანას გამოუსწორებელი ზიანი მიაყენა, გაანადგურა ჩვენი ეკონომიკა, დაარტყა ოჯახების იპოთეკებს და ჩვენი საზღვრები ღია დატოვა. მათ ადრეც დაანგრიეს ბრიტანეთი – იგივეს გააკეთებდნენ „რეფორმის“ ქვეშაც. დღევანდელი დანიშვნები ნათლად აჩვენებს, რომ არც ჩვენი ერის ს