მარია კოლესნიკოვა 2020 წლის საპროტესტო აქციების ერთ-ერთი წამყვანი ფიგურა იყო ბელარუსის ავტოკრატი ლიდერის, ალექსანდრ ლუკაშენკოს წინააღმდეგ. ის იხსენებს ამ მღელვარე პერიოდს და თავის ახალ ცხოვრებას გერმანიის გადასახლებაში. 2020 წელს მარია კოლესნიკოვა — აქტივისტებთან სვიატლანა ციხანოუსკაიასთან და ვერონიკა ცეპკალოსთან ერთად — ბელარუსის ოპოზიციის მთავარი ფიგურა იყო, რომელიც ქვეყნის ავტოკრატი ლიდერის, ალექსანდრ ლუკაშენკოს წინააღმდეგ იბრძოდა. ანტისამთავრობო პროტესტების დროს, ბელარუსის ხელისუფლებამ კოლესნიკოვა დააკავა და უკრაინის საზღვარზე გაძევების მიზნით მიიყვანა. თუმცა, ნეიტრალურ ზონაში მან გაქცევა მოახერხა უსაფრთხოების ძალებისგან, დახია პასპორტი, რითაც შეუძლებელი გახადა საზღვრის ლეგალურად გადაკვეთა, და ფეხით გაიქცა ბელარუსში. ამის შემდეგ მას ბრალი დასდეს ხელისუფლების მიტაცების შეთქმულებაში, სხვა ბრალდებებთან ერთად, და 11 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. 2025 წლის დეკემბრის შუა რიცხვებში, საერთაშორისო ზეწოლისა და აშშ-ის შუამავლობით ლუკაშენკოსთან მიღწეული შეთანხმების შემდეგ, ის იყო ერთ-ერთი იმ 123 პოლიტპატიმარს შორის, რომლებიც ბელარუსის ციხიდან გაათავისუფლეს. სულ მცირე 1,100 პოლიტპატიმარი კვლავ პატიმრობაში რჩება. დღეს, პროფესიონალი ფლეიტისტი მეგობრის ბინაში ცხოვრობს გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში, მაგრამ ამბობს, რომ იქ საკუთარ საცხოვრებელს ეძებს. გერმანიის ხელისუფლებამ მას პოლიტიკური თავშესაფარი მიანიჭა და გერმანიაში მიიწვია, სადაც მან სამედიცინო დახმარება მიიღო. "თავს ბევრად უკეთ ვგრძნობ, ვიდრე ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში ვგრძნობდი," ამბობს ის. ციხეში ყოფნისას, სადაც თვეები გაატარა იზოლაციაში, მან სიცოცხლისთვის საშიში მდგომარეობა მიიღო, რამაც ინტენსიური თერაპია მოითხოვა. პატიმრობამდე ის ჯანმრთელი იყო. ის ამჟამად ფინანსური მხარდაჭერისთვის ოჯახზეა დამოკიდებული და გერმანიის სახელმწიფოსგან არანაირ შეღავათს არ იღებს. "მაგრამ მე მაინც შემიძლია ვიმუშაო და, რა თქმა უნდა, ამას გავაკეთებ," ამბობს ის. კოლესნიკოვას აქვს გერმანული სამგზავრო დოკუმენტი უცხოელებისთვის და ვიზა, მაგრამ მას ჯერ არ მიუღია ახალი ბელარუსული პირადობის მოწმობა. ის და ის პოლიტპატიმრები, ვისთან ერთადაც გაათავისუფლეს, ყოველგვარი საბუთების გარეშე გააძევეს. "ყველა სხვა დოკუმენტზე მუშაობა ჯერ კიდევ მიმდინარეობს. გერმანული მხარე ძალიან მხარდამჭერი იყო და ამისთვის ძალიან მადლობელი ვარ. ასევე მიმდინარეობს მცდელობები ჩემს ბანკთან დაკავშირებული საკითხების მოსაგვარებლად," განმარტავს ის. ციხეში ყოფნისას მისი გერმანული საბანკო ანგარიში დაბლოკილი იყო — როგორც ბელარუსის მოქალაქე, ისიც სანქციების მსხვერპლი გახდა. რუსეთის მიერ უკრაინაში სრულმასშტაბიანი შეჭრისა და ბელარუსის მიერ რუსეთისთვის გაწეული მხარდაჭერის შემდეგ, ევროკავშირმა სანქციები დაუწესა ორივე ქვეყანას. კოლესნიკოვა ამტკიცებს, რომ მის საბანკო ანგარიშთან დაკავშირებული პრობლემები აჩვენებს, თუ როგორ აზიანებს სანქციები ჩვეულებრივ მოქალაქეებს, ისე რომ არ ახდენს რეალურ გავლენას ისეთ ლიდერებზე, როგორიცაა ლუკაშენკო ან რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი. "არ შემიძლია ვიწუწუნო, იმდენ მხარდაჭერას ვიღებ ამდენი ადამიანისგან. მაგრამ ათასობით ბელარუსი არ იღებს. პოლიტიკოსები ევროპასა და გერმანიაში ვერ აცნობიერებენ ბელარუსი მოქალაქეების ტკივილს," ამბობს ის. "უზარმაზარი უფსკრულია მათ [ევროპელ და გერმანელ პოლიტიკოსებს] და ბელარუს ლტოლვილებს შორის." ამ უფსკრულის აღმოსაფხვრელად, ის გვთავაზობს, რომ ევროპელმა პოლიტიკოსებმა სამი მიზანი დაისახონ "მას შემდეგ, რაც ევროკავშირსა და ლუკაშენკოს შორის დიპლომატიური ინიციატივების საკითხი დადგება." ევროკავშირის პოლიტიკოსებმა უნდა მოითხოვონ ბელარუსში პოლიტპატიმრების გათავისუფლება, იქ პოლიტიკური რეპრესიების დასრულება, ისევე როგორც ქვეყნის იზოლაციის დასრულება. ამ დროისთვის, კოლესნიკოვა ამბობს, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი პირველია. "ყველა მაკრიტიკებდა ლუკაშენკოსთვის მადლობის გადახდისთვის," ამბობს ის, რაც გულისხმობს უკრაინაში გამართულ პრესკონფერენციას მისი გათავისუფლების შემდეგ, სადაც მან პრეზიდენტს პატიმრების გათავისუფლებისთვის მადლობა გადაუხადა. "ეშმაკსაც კი მადლობას გადავუხდიდი, თუ ეს ხალხის გათავისუფლებას ნიშნავდა." კოლესნიკოვა ასევე წუხს სამშობლოს იზოლაციის გამო. "მნიშვნელოვანია ქვეყნის იზოლაციის დასრულება," ამბობს ის. "გამოდის, რომ ეს მხოლოდ პუტინს ადგება სარგებლად." ბელარუსები, რომლებიც არ სწავლობენ საზღვარგარეთ, ან არ მოგზაურობენ ევროკავშირში და არ აქვთ კავშირი ევროპულ კულტურასთან, საბოლოოდ აღმოსავლეთისკენ მიემართებიან, გვთავაზობს ის. 2020 წლამდე კოლესნიკოვამ 13 წელი გაატარა გერმანიაში. "კარგად ვარ ინტეგრირებული გერმანულ საზოგადოებაში და ბევრი მეგობარი მყავს აქ," ამბობს ის. "ვარ ხელოვანთა დიდი საზოგადოების ნაწილი და სწორედ აქ არის ჩვენი ძალა. ბოლო ექვსი წლის განმავლობაში მათ ათობით პროექტზე იმუშავეს, რომლებიც მე მიმიძღვნეს, რითაც ცნობიერება აამაღლეს ბელარუსში პოლიტპატიმრების შესახებ." ახლა, როდესაც მან გერმანულ მედიასთან ინტერვიუების მიცემა დაიწყო, კოლესნიკოვა ამბობს, რომ ქუჩაში მას უფრო მეტი ადამიანი ცნობს. "ადამიანები მიახლოვდებიან და მეუბნებიან, რომ მხარს უჭერენ ბელარუსს და სჯერათ, რომ ქვეყანა ერთ დღეს თავისუფალი იქნება," აღნიშნავს ის. "ასეთ რაღაცებს არ ვარ მიჩვეული. მაგრამ, რა თქმა უნდა, სასიამოვნოა, როდესაც ადამიანები მიცნობენ და ბელარუსზე საუბარს იწყებენ." საუბრისას კოლესნიკოვა ასევე შეეხო 2020 წლის პროტესტებს ლუკაშენკოს წინააღმდეგ საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ, რომელიც ფართოდ გააკრიტიკეს, როგორც გაყალბებული. ლუკაშენკოს მთავრობამ პროტესტებს მკაცრად უპასუხა, ათასობით ადამიანი დააპატიმრა. ვარაუდობენ, რომ ნახევარი მილიონი ბელარუსი...