ინდოეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ შტატ მანიპურს ახალი მთავარი მინისტრი ჰყავს მას შემდეგ, რაც ერთი წლის წინ დაწესებული ფედერალური მმართველობა მოიხსნა. ფედერალური მმართველობა ეთნიკური ძალადობის შედეგად შემოიღეს, რომელმაც 260-ზე მეტი ადამიანი იმსხვერპლა. იუმნამ ქემჩანდ სინგჰმა, ტაეკვონდოს კორეული საბრძოლო ხელოვნების მეხუთე დანის შავმა ქამარმა, გასულ კვირას დადო ფიცი. მან მართვაში მიიღო შტატი, რომელიც კვლავ დაღდასმულია უმრავლესობის მეიტეისა და უმცირესობის კუკი-ზოს თემებს შორის შეტაკებებით. 2023 წლის ძალადობის შემდეგ, თემები ძირითადად სეგრეგირებული არიან, განცალკევებულ რეგიონებში ცხოვრობენ და ათასობით ადამიანია იძულებით გადაადგილებული საკუთარი სახლებიდან. სინგჰი დიდი ხანია დაკავშირებულია ტაეკვონდოსთან და წლების განმავლობაში ასწავლიდა ამ საბრძოლო ხელოვნებას. თუმცა ის ასევე გამოცდილი პოლიტიკოსია. მიუხედავად „რაშტრია სვაიამსევაკ სანგჰთან“ (RSS), ინდოეთის მმართველი „ბჰარატია ჯანატა პარტიის“ (BJP) იდეოლოგიურ მშობელთან ხანგრძლივი კავშირებისა, 62 წლის სინგჰი საარჩევნო პოლიტიკაში გვიან შევიდა. სინგჰი, რომელიც BJP-ს წევრია, პირველად 2017 წელს აირჩიეს და მას შემდეგ მსახურობდა ასამბლეის სპიკერად და სახელმწიფო მინისტრად, რომელიც ზედამხედველობდა პორტფელებს, მათ შორის განათლებასა და სოფლის განვითარებას. ახლა, როცა ის პრობლემური შტატის მართვას იწყებს, კითხვა ისმის, შეძლებს თუ არა მშვიდობის დამყარებას? მოსაზრებები ამ საკითხზე გაყოფილია. მიუხედავად იმისა, რომ მანიპურის ზოგიერთმა მაცხოვრებელმა და ანალიტიკოსმა BBC-ს განუცხადა, რომ ისინი ხედავენ იმედს მის ხელმძღვანელობაში, სხვები სკეპტიკურად არიან განწყობილნი. „ძნელია ახლა რაიმეს თქმა, და მომდევნო რამდენიმე კვირა გადამწყვეტი იქნება უფრო ნათელი სურათის შესაქმნელად“, – განუცხადა BBC-ს პრადიპ ფანჯოუბამმა ჟურნალ „იმფალის ხელოვნებისა და პოლიტიკის მიმოხილვიდან“. მაშინაც კი, როცა სინგჰი თანამდებობას იკავებს, დაძაბულობა მანიპურში კვლავ გრძელდება. 21 იანვარს მეიტეის თემის წარმომადგენელი მოკლეს კუკი-ზოს დომინირებულ ტერიტორიაზე, სადაც ის მეუღლესთან, კუკი-ზოს თემის წევრთან, ერთად ცხოვრობდა. ეს იყო კონფლიქტთან დაკავშირებული მკვლელობების სერიიდან უკანასკნელი შემთხვევა. 4 თებერვალს სინგჰის მიერ ფიცის დადებიდან რამდენიმე საათში, შტატის ჩურაჩანდპურის რაიონში საპროტესტო აქციები დაიწყო: გზები გადაკეტილი იყო, ბაზრები და ოფისები კი დაკეტილი. კუკი-ზოს სამოქალაქო საზოგადოების ჯგუფებმა და სტუდენტურმა ორგანიზაციებმა დაგმეს ზოგიერთი კუკი-ზოს კანონმდებლის მონაწილეობა ახალი მთავრობის ფორმირებაში, უწოდეს მას „ღალატი“ და გაიმეორეს მოთხოვნა კუკი-ზოს დომინირებული ტერიტორიებისთვის ცალკე ადმინისტრაციული მოწყობის შესახებ. მანიპურის ველის ტერიტორიები, მათ შორის მისი დედაქალაქი იმფალი, ძირითადად მეიტეებით არის დასახლებული, კუკი-ზოები კი უპირატესად მიმდებარე მთებში ცხოვრობენ. მაშინაც კი, როცა მეიტეისა და კუკი-ზოს თემებს შორის დაძაბულობა გრძელდება, ახალი უთანხმოებები გაჩნდა კუკი-ზოსა და ნაგას ტომობრივ ჯგუფებს შორის, რაც მანიპურის არეულობას კიდევ ერთ სირთულეს მატებს. კვირას დაძაბულობა დაფიქსირდა შტატის უხრულის რაიონში, სადაც ხელისუფლებამ დაწესა შეზღუდვები შეკრებებზე, სავარაუდო თავდასხმის შემდეგ, რომელშიც მონაწილეობდნენ ორი თემის სოფლის მცხოვრებლები. სინგჰი მეიტეის თემიდან არის. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი კუკი-ზოს კანონმდებელი მის მოადგილედ დაინიშნა, თემიდან კიდევ ორი კანონმდებელი მალე შეუერთდება მის კაბინეტს მინისტრების სახით – ეს შემადგენლობა ასახავს BJP-ის მცდელობას, დააბალანსოს ეთნიკური წარმომადგენლობა ღრმად გაყოფილ შტატში. თუმცა კუკი-ზოს თემის ზოგიერთი წევრი არ არის დარწმუნებული. „მშვიდობა მხოლოდ ძალადობის არარსებობა არ არის. ის მოითხოვს ნდობას, სამართლიანობას და პოლიტიკურ გულწრფელობას“, – განუცხადა BBC-ს მანგ ხონგსაიმ, კუკის სტუდენტურმა ლიდერმა. ხონგსაი ამბობს, რომ არ სჯერა, რომ სინგჰს შეუძლია მშვიდობის დამყარება ამჟამინდელ პირობებში. „ის [სინგჰი] არის იმ პოლიტიკური ისტებლიშმენტის ნაწილი, რომელმაც ვერ შექმნა სანდო გზამკვლევი კონფლიქტის მოსაგვარებლად, უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად ან ცალკე ადმინისტრაციების მოთხოვნის გადასაჭრელად.“ გლადი ვაიფეი ჰუნჯანი, დელის კუკი-ზოს ქალთა ფორუმის მრჩეველი, ამბობს, რომ მშვიდობა არ შეიძლება „დაწესდეს სტატუს კვოს შენარჩუნებით“. „ლიდერობამ, რომელსაც შეუძლია მშვიდობის მოტანა, მორალური სიცხადე უნდა აჩვენოს – იმის აღიარებით, თუ სად ჩაიშალა სახელმწიფო, ყველა დაინტერესებული მხარის თანაბრად ჩართვით და პოლიტიკური გადაწყვეტის ვალდებულებით, ნაცვლად კონფლიქტის ადმინისტრაციული მართვისა“, – ამბობს ის. მანიპური, დაახლოებით სამი მილიონი მოსახლეობით, მოიცავს დაახლოებით 22,327 კვ.კმ-ს (8,620 კვ. მილი), ინდოეთის ერთ-ერთი ყველაზე პატარა შტატია, რომელიც უელსზე ოდნავ დიდია. შტატს შეიარაღებული წინააღმდეგობის ხანგრძლივი ისტორია აქვს და ბოლო ორი წლის ძალადობის დროს მილიციებმა და სოფლის მოხალისეებმა იარაღი აიღეს ღრმა თემთაშორისი უნდობლობის ფონზე. ის დიდი ხანია ექვემდებარება საკამათო კანონს, რომელიც სამხედროებს ფართო უფლებამოსილებას ანიჭებს „არეულობის ზონებად“ მიჩნეულ რეგიონებში. ათწლეულების არეულობის მიუხედავად, მანიპურმა მოიპოვა რეპუტაცია, როგორც ინდოეთის ერთ-ერთმა ყველაზე სტაბილურმა ელიტური სპორტსმენების მწარმოებელმა – როგორიცაა ოლიმპიური ძალოსანი მირაბაი ჩანუ, მოკრივე მერი კომი და ძიუდოს ჩემპიონი სუშილა დევი ლიკმაბამი. ეს ხშირად მიეწერება ძლიერ ადგილობრივ სპორტულ კულტურას, ფეხბურთთან, კრივთან და საბრძოლო ხელოვნებასთან ადრეულ შეხებას და საზოგადოებრივი კლუბების არსებობას, რომლებიც დიდი ხანია სთავაზობენ სტრუქტურასა და შესაძლებლობებს – ტრადიცია, რომლის ნაწილიც თავად სინგჰი იყო. სუნზუ ბაჩაპატიუმ, კინორეჟისორი, რომელიც მეიტეის თემს ეკუთვნის, ამბობს, რომ ოპტიმისტურადაა განწყობილი სინგჰის ხელმძღვანელობის მიმართ. „ის [სინგჰი] ერთ-ერთი ის პოლიტიკოსია, რომელსაც სხვადასხვა თემებთან სამუშაო ურთიერთობები აქვს.“