ულტრამემარჯვენე „ეროვნული გაერთიანება“ უკვე აპროტესტებს საკადრო საკამათო გადაწყვეტილებებს. პარიზი – ემანუელ მაკრონი ცდილობს, „დამცავი ბარიერები“ ააშენოს საფრანგეთის პოტენციური ულტრამემარჯვენე პრეზიდენტის შესაძლო მმართველობისთვის. ფრანგი ლიდერი აჩქარებს საკვანძო პერსონალის დანიშვნებს და მოკავშირეებს მაღალ თანამდებობებზე ნიშნავს, რათა თავისი გავლენა გაამყაროს და „ეროვნულ გაერთიანებას“ ხელი შეუშალოს პოპულისტური დღის წესრიგის განხორციელებაში. ამის შესახებ ოთხი ფრანგი ოფიციალური პირი და ორი ყოფილი მაღალჩინოსანი იტყობინება. გამოკითხვები აჩვენებს, რომ ულტრამემარჯვენე პარტია მომავალი წლის საპრეზიდენტო არჩევნების ფავორიტია, ხოლო მარინ ლე პენი და ჟორდან ბარდელა, მისი პოტენციური კანდიდატები, აცხადებენ, რომ ეცდებიან მაკრონის ეკონომიკური რეფორმების გაუქმებას და საფრანგეთის ვალდებულებების უკან წაღებას ევროკავშირისა და ნატოს მიმართ. „ის [მაკრონი] შეშფოთებულია მომავალი საფრთხეებით და სურს, თავისი მემკვიდრეობა დაიცვას“, – განაცხადა ყოფილმა დიპლომატმა, მაშინ როდესაც დასავლეთი რუსეთის აგრესიითა და ამერიკის არაპროგნოზირებადობით გამოწვეული არასტაბილურობის წინაშე დგას. მაკრონმა უკვე დანიშნა მოკავშირე ქვეყნის მთავარ აუდიტორად, მიუხედავად ინტერესთა კონფლიქტის ბრალდებებისა. საგარეო საქმეთა სამინისტროში ფართომასშტაბიანი საკადრო ცვლილებები მიმდინარეობს, რომელიც ტრადიციულ საზაფხულო ელჩების როტაციას გასცდება საფრანგეთის საელჩოებში. მომდევნო თვეებში 60-ზე მეტი დიპლომატიური წარმომადგენლობა ახალ ელჩებს მიიღებს, მათ შორის ვაშინგტონში, ლონდონში, ბერლინსა და კიევში. „ყველაფერი 2027 წლის მაისში დაგეგმილ საპრეზიდენტო არჩევნებამდე მოგვარდება“, – განუცხადა POLITICO-ს ერთ-ერთმა ფრანგმა ელჩმა. საფრანგეთის ცენტრალური ბანკის მმართველის, ფრანსუა ვილეროი დე გალიოს ნაადრევმა გადადგომამ გასულ კვირას ასევე გზა გაუხსნა მაკრონს, რომ მომდევნო არჩევნებამდე ამ თანამდებობაზე ახალი პირი დანიშნოს ექვსწლიანი ვადით. მაკრონის გადაწყვეტილება, ზაფხულში საფრანგეთის უმაღლესი გენერალი შეეცვალა, ნაწილობრივ განპირობებული იყო სურვილით, ამ თანამდებობაზე ძლიერი ფიგურა ჰყოლოდა, რათა პოტენციური „ეროვნული გაერთიანების“ პრეზიდენტისთვის წინააღმდეგობა გაეწია. ერთ-ერთმა მათგანმა, მაღალი რანგის სამხედრო ოფიცერმა, განაცხადა, რომ იდეა იყო, უზრუნველყოფილიყო, რომ ამ როლში მყოფ პირს საკმარისი გამოცდილება ჰქონოდა, რათა მას პატივი ეცემოდათ, თუ ის შეეცდებოდა „ეროვნული გაერთიანების“ საკამათო წინადადებების – მათ შორის ნატოს ინტეგრირებული სარდლობიდან გასვლის – შეჩერებას. საკადრო გადაადგილებები ბევრად სცილდება იმას, რასაც „მოქმედი“ ლიდერი ისტორიაში თავისი ადგილის დასამკვიდრებლად შეეცდება, განაცხადეს ოფიციალურმა პირებმა, რომლებმაც POLITICO-ს ამ სტატიისთვის ანონიმურობის პირობით ესაუბრეს. მათი მტკიცებით, ეს არის მკაფიო მცდელობა, დაიცვას საფრანგეთის ინსტიტუტები „ეროვნული გაერთიანების“ მიერ გამოწვეული შესაძლო შოკებისგან. თუმცა, მაკრონისთვის ეს რთული ბალანსირებაა. ძალიან ახლო მოკავშირეების ზოგიერთ ამ თანამდებობაზე დანიშვნა რისკის შემცველია, რადგან შესაძლოა, შეასუსტოს მათი აღქმული დამოუკიდებლობა და ნეიტრალიტეტი – მიუხედავად იქ მათი დანიშვნის თავდაპირველი მოტივისა. ყოფილმა დიპლომატმა განაცხადა, რომ მოკავშირეების მაღალ თანამდებობებზე დანიშვნით, საფრანგეთის პრეზიდენტს შესაძლოა, 2027 წლის გარდა, სხვა ვადებიც ჰქონდეს გათვალისწინებული. არავის გამოჰპარვია, რომ მაკრონმა, რომელსაც ზედიზედ მესამე ვადით კენჭისყრა არ შეუძლია, უკვე მიანიშნა, რომ შესაძლოა, 2032 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობა განიხილოს. „ეროვნულ გაერთიანებას“ შესაძლოა, მოუწიოს საპრეზიდენტო კანდიდატის არჩევის მოცდა მანამ, სანამ ივლისში ლე პენის მიმართ გამოტანილი გადაწყვეტილება გაფლანგვისთვის მისი მსჯავრდებისა და ხუთწლიანი საარჩევნო აკრძალვის შესახებ გადაწყდება, მაგრამ ის უკვე აპროტესტებს იმას, რასაც მაკრონის „არალიბერალურ“ ნაბიჯებს უწოდებს. „პრეზიდენტი მაკრონი ცდილობს, „ჩაკეტოს“ ჩვენი ინსტიტუტები, იმ იმედით, რომ შეინარჩუნებს მათზე კონტროლს და გააფართოებს თავის გავლენას“, – განაცხადა ოთხშაბათს ბარდელამ, პარტიის „გეგმა B“ საპრეზიდენტო კანდიდატმა. ევროპულ სამიტზე ხუთშაბათს შეკითხვაზე, თუ რა ძალისხმევას ახორციელებს ის ინსტიტუტების დასაცავად თანამდებობის დატოვებამდე, მაკრონმა განაცხადა, რომ ეს „მნიშვნელოვანი“ შეკითხვა იყო, მაგრამ პასუხის გაცემაზე უარი თქვა, რადგან ეს დღის წესრიგში არ იყო. საფრანგეთის პრეზიდენტმა მსგავსი დაპირისპირება სხვა საკადრო გადაწყვეტილებებითაც გამოიწვია. ის გააკრიტიკეს შარშან ფრანგულ ბიუროკრატიაში პოლიტიკის შეტანისთვის, როდესაც შეზღუდული იურიდიული განათლების მქონე პოლიტიკური მოკავშირე საფრანგეთის უმაღლესი კონსტიტუციური ორგანოს ხელმძღვანელად დანიშნა. მაკრონის მიერ საფრანგეთის წარმომადგენლად ევროკომისიაში 2024 წელს სტეფან სეჟურნეს არჩევამ ასევე გამოიწვია შემოწმება, მათი ახლო კავშირების გათვალისწინებით. საფრანგეთს ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი საპრეზიდენტო ინსტიტუტი აქვს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მის მომავალ ლიდერს მაკრონის დანიშნული პირების მოხსნა ან იგნორირება გაუჭირდება. საკადრო გადაადგილებები „მარინ ლე პენის რეალური რევოლუციის დიდ ხედვას გამოწვევას შეუქმნის“, – განაცხადა ფრანგმა კონსტიტუციონალისტმა ბენჟამინ მორელმა. „სისტემა აგებულია მრავალი დამცავი მექანიზმით. შესაძლოა, მათ არ დაიცვან მაკრონის მემკვიდრეობა, მაგრამ შეზღუდავენ მის აღმასრულებელ ძალაუფლებას, თუნდაც ის საფრანგეთში თითქმის აბსოლუტური ჩანდეს“. ჰორიზონტზე მეტი საკვანძო დანიშვნა ჩანს. მაკრონს მოუწევს სახელმწიფო საბჭოს ახალი ხელმძღვანელის არჩევა – ეს არის საკვანძო ინსტიტუტი, რომელიც მოქმედებს როგორც მთავრობის იურიდიული მრჩეველი და მოსამართლე მოქალაქეებსა და სახელმწიფოს შორის დავების დროს – როდესაც ორგანოს ამჟამინდელი ხელმძღვანელი მაისში 68 წლის სავალდებულო საპენსიო ასაკს მიაღწევს. „ადმინისტრაციული სამართალი არ არის ბავშვური თამაში, ის ეხება საიმიგრაციო დავებს, საზოგადოებრივ წესრიგს, პოლიციას… ყველა ამ თემას, რომელიც ძალიან მგრძნობიარეა“, – განაცხადა მორელმა. ევროკავშირის ფარგლებში მთავრობებს სურთ საუბრის დაწყება.