ეს შუალედური არჩევნები კირ სტარმერის პარტიისთვის მარტივი გასეირნება უნდა ყოფილიყო. ნაცვლად ამისა, მეტ გუდვინის დამარცხების ყოველგვარი იმედი ახლა მწვანეებს უკავშირდება. ლეიბორისტების მიერ მწვანეების მისამართით ნათქვამი ყოველი კრიტიკა ახლა გაორმაგებული ძალით უბრუნდებათ: „ეს დაკარგული ხმაა!“ „გინდათ, რომ რეფორმის პარტია იყოს ხელისუფლებაში?“ ამ კვირაში, გადამწყვეტი გორტონ ენდ დენტონის შუალედური არჩევნების წინ ჩატარებული ახალი გამოკითხვები, მიუხედავად იმისა, რომ სრულად გადამწყვეტი არ არის, მწვანეებს 22%-ით პირველ ადგილზე აყენებს, რასაც მოსდევს „რეფორმ UK“ (20%) და შემდეგ ლეიბორისტები (18%), ხოლო 31% კი ჯერ კიდევ გადაუწყვეტელია. მიუხედავად ამისა, კირ სტარმერი მაინც ცრუობდა, როდესაც ამტკიცებდა, რომ „მხოლოდ ლეიბორისტებს შეუძლიათ რეფორმის დამარცხება“. ნუთუ მას სურს, რომ „რეფორმი“ მოვიდეს ხელისუფლებაში? მე არ ვარ პარტიული პირი. ვიზიარებ ძველმოდურ რწმენას, რომ ჟურნალისტებს არ უნდა ჰქონდეთ პოლიტიკური ლოიალობა. მაგრამ ვხედავ, როგორ ავსებენ მწვანეები იმ საშინელ სიცარიელეს, რომელიც ლეიბორისტებმა დატოვეს და ხდებიან ყველაფერი, რაც ლეიბორისტებისგან შეიძლებოდა გენდომებინა. მათ შუალედური არჩევნების კანდიდატად ჰყავთ ბრწყინვალე ჰანა სპენსერი: მომუშავე სანტექნიკოსი და მღებავი, რომელსაც პირადად აქვს განცდილი ჩვენი სოციალური სტრუქტურის ბზარები და ხარვეზები და ნათელი იდეები აქვს მათი გამოსწორებისთვის. აქ და ბევრ სხვა ოლქში, მწვანეები ახლა ყველაზე დამაჯერებელ ოპოზიციად გვევლინებიან ულტრამემარჯვენეების წინააღმდეგ. YouGov-ის გამოკითხვები აჩვენებს, რომ 2025 წლის იანვრიდან, ლეიბორისტების ეროვნული წილი 26%-დან 18%-მდე შემცირდა, სტაბილური დაღმავალი ტრაექტორიით, რომლის შეცვლა ვერცერთმა რიტორიკამ, პოლიტიკურმა შემობრუნებამ თუ გადატვირთვამ ვერ შეძლო. მწვანეები, ამის საპირისპიროდ, ასევე სტაბილური აღმავალი ტრაექტორიით, იმავე პერიოდში 8%-დან 17%-მდე გაიზარდნენ. გორტონ ენდ დენტონის მთელი კამპანიის განმავლობაში, ტოტალიზატორები მწვანეებს საუკეთესო ფსონად მიიჩნევდნენ. ასე რომ, თუ, როგორც ლეიბორისტები ამტკიცებენ, მთავარი მიზანი „რეფორმ UK“-ს ხელისუფლებაში მოსვლის შეჩერებაა, მაშინ მათ თავიანთი კანდიდატი უნდა მოეხსნათ და მწვანეებისთვის გამარჯვების გზა გაეხსნათ. რა თქმა უნდა, სრულად სერიოზული არ ვარ: ვიცი, რომ ლეიბორისტები ამ იდეას არც კი განიხილავენ. მაგრამ ამ აღმაშფოთებელ წინადადებას ორი რამის გამოსაკვეთად ვიყენებ. პირველი არის ის, თუ როგორ უბრუნდება ბუმერანგი მათ რიტორიკას, რომელიც უარესის შიშის გამო „ძველ ექთანთან“ დარჩენას გვთავაზობს, იმ მომენტში, როდესაც უკეთესი ექთანი გამოჩნდება. მეორე კი ის არის, რომ მათი მტკიცება, თითქოს „რეფორმის“ შეჩერებაზე არიან ფოკუსირებულნი, უაზრო ხდება იმ მომენტში, როდესაც ისინი გამოკითხვებში სხვა კანდიდატს ჩამორჩებიან. ეს არ არის და არასდროს ყოფილა ლეიბორისტების მთავარი მიზანი. ასე რომ ყოფილიყო, ისინი საარჩევნო რეფორმას შემოიღებდნენ. ამის ხაზგასმა საკმარისად არ შემიძლია: ერთადერთი, რაც ნაიჯელ ფარაჯის პარტიას ხელისუფლებაში მოსვლის საშუალებას მისცემს, არის ჩვენი უსამართლო და არადემოკრატიული პირველი-ადგილის-დამკავებელი სისტემა – და სტარმერის გადაწყვეტილება, რომ ის შეინარჩუნოს. თუ „რეფორმის“ შეჩერება უმთავრესი მიზანი იქნებოდა, ლეიბორისტები გამოიყენებდნენ იმ თავდასხმის ხაზს, რომელიც კვლევების მიხედვით, ამ პარტიის წინააღმდეგ ყველაზე მომაკვდინებელია. Persuasion UK-ის მიერ 6 000 ადამიანზე ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ხუთი ვარიანტიდან ყველაზე ეფექტური მესიჯი კორპორატიულ ინტერესებზე იყო ორიენტირებული და ასე ჟღერდა: „ნაიჯელ ფარაჯი ამბობს, რომ ხალხის მხარესაა – მაგრამ როდესაც უფრო ახლოს დააკვირდებით, საკმაოდ ნათელია, ვისთვის იბრძვის ის სინამდვილეში, არა? ესენი არიან მდიდრები, ძლევამოსილები, მისი მეგობრები მსხვილ ბიზნესში.“ განმარტავდნენ, რომ „რეფორმ UK“-მ უზარმაზარი შემოწირულობები მიიღო წიაღისეული საწვავის ინვესტორებისა და კლიმატის მეცნიერების უარმყოფელებისგან. Persuasion UK-ის თქმით, სწორედ ამიტომ სურს ფარაჯს საჯარო სერვისების, მუშათა უფლებების შემცირება და უმდიდრესებისთვის გადასახადების დაწევა. „ის არ ანგრევს სისტემას. ის და მისი მდიდარი მეგობრები არსებითად თავად არიან სისტემა.“ სხვა თავდასხმის ხაზები ეფექტურობით ამასთან ახლოსაც ვერ მივიდა. მაშ, რატომ არ იყენებს ლეიბორისტები მას? იმიტომ, რომ ამან შეიძლება გააუცხოოს ის ადამიანები, რომელთა დამშვიდებასაც სტარმერი ყველაზე მეტად ცდილობს: ლეიბორისტების საკუთარი კორპორატიული სპონსორები და მემარჯვენე პრესის მილიარდერი მფლობელები. ხელმძღვანელობის მთავარი მიზანი არ არის ფარაჯის შეჩერება, არამედ ხალხის დაშინება, რათა ლეიბორისტებს მისცენ ხმა. სიმართლე გითხრათ, მათ არაფერი დარჩენიათ. სათითაოდ გაანადგურეს ხალხის იმედები, რომლებიც მათთან იყო დაკავშირებული, გააუცხოვეს პოტენციური ამომრჩევლები ყველაფერზე, ღაზადან დაწყებული სოციალური შეღავათებით დამთავრებული, რეფორმის საიმიგრაციო რიტორიკის თვითგანადგურებადი იმიტაციით; პარტიის შიგნით მემარცხენეების წინააღმდეგ სასტიკი ფრაქციული ომიდან გარემოს დაცვის გაუქმებამდე და ველური ბუნების წინააღმდეგ შეტევებამდე, რაც ბუნების მოყვარულთა ქვეყანაში სრულიად უაზრო, თვითგანადგურებადი სიგიჟეა. ყოფილი მხარდამჭერების ზიზღი და იმედგაცრუება ყველგან ხელშესახებია. ეს შუალედური არჩევნები ლეიბორისტებისთვის მარტივი გასეირნება უნდა ყოფილიყო. გორტონ ენდ დენტონი არა მხოლოდ მათ ყველაზე უსაფრთხო ადგილებს შორის იყო, არამედ „რეფორმის“ კანდიდატი, მეტ გუდვინი, ერთ-ერთი ყველაზე უსიამოვნო პიროვნებაა, ვინც კი ოდესმე შემხვედრია. ერთი წლის წინ მასთან ერთად ვიყავი გადაცემა „Question Time“-ში. სადგურიდან ერთი მანქანით წაგვიყვანეს; შემდეგ ვუყურე, თუ როგორ ურთიერთობდა ის სხვებთან, მათ შორის პოლიტიკურ მოკავშირესთან, მწვანე ოთახში. ის სრულიად უშარმოდ და არაკომფორტულად მოეჩვენა. როდესაც გაღიმება სცადა, მისი ტუჩები გაიწელა, მაგრამ სახის სხვა ნაწილი არ განძრეულა. ამან შეიძლება ახსნას, თუ რატომ ჩანს ის ასე იშვიათად იმ ოლქში, სადაც იყრის კენჭს. ღმერთის გულისთვის, ნუ მიუშვებთ ამომრჩევლებთან ახლოს! ის უზარმაზარ სამიზნეს წარმოადგენს. მან შესთავაზა ქალების დასჯა, რომლებსაც შვილები არ ჰყავთ საგადასახადო სისტემის მეშვეობით, ასევე საშემოსავლო გადასახადის გაუქმება ქალბატონებისთვის...