მკვლევრებმა განაცხადეს, რომ გერმანიის საჯარო დაწესებულებებში დისკრიმინაცია ხშირად რუტინულ გადაწყვეტილების მიღების პროცესშია ჩაშენებული და არა ღია დამოკიდებულებებით გამოწვეული. ეს აღმოჩენა რეფორმების მოწოდებებს აახლებს. ახალი კვლევის თანახმად, რასიზმი გერმანიის საჯარო დაწესებულებებში ხშირად ინსტიტუციურ რუტინასა და კულტურაშია ჩაშენებული. ლაიფციგის სოციალური ერთიანობის კვლევითი ინსტიტუტის (FGZ) მკვლევრებმა აღნიშნული დასკვნები სამწლიანი მიმოხილვის შემდეგ გამოაქვეყნეს. კვლევა მოიცავდა დასაქმების ცენტრებს, საიმიგრაციო სამსახურებს, პოლიციასა და საბაჟოს, სასამართლოებს, ჯანდაცვის, ახალგაზრდობისა და საზოგადოებრივი წესრიგის სააგენტოებს, ასევე სოციალურ მუშაობას. კვლევამ რასისტული დისკრიმინაციის მტკიცებულებები აღმოაჩინა ყველა დაწესებულებაში, განსაკუთრებით კი გადაწყვეტილებების მიღებისას დისკრეციისა და ორგანიზაციული ასპექტების კუთხით. აღინიშნა, რომ ეს სხვადასხვა ფორმითა და ინტენსივობის დონით ვლინდება. 13,000 თანამშრომლის გამოკითხვამ არ გამოავლინა ეთნიკურად დისკრიმინაციული დამოკიდებულებების ერთიანი, მაღალი დონე დაწესებულებებში ზოგად მოსახლეობასთან შედარებით. მკვლევართა თქმით, ენობრივი ბარიერები წარმოადგენს ძირითად სტრუქტურულ რისკს, რადგან განაცხადის პროცედურების დროს დახმარება მნიშვნელოვნად განსხვავდება შემთხვევიდან შემთხვევამდე. მათ განაცხადეს, რომ ზოგიერთი განმცხადებელი იღებს პროაქტიულ დახმარებას, ხოლო შეზღუდული გერმანული ენის მქონე პირებს ზოგჯერ უარით უშვებენ ან ეუბნებიან, რომ მათი ენობრივი შესაძლებლობა არის პრობლემა. კვლევაში ასევე აღნიშნულია, რომ საზოგადოებრივ დამოკიდებულებებში რეგიონული განსხვავებები და ზოგადი სოციალური კლიმატი შეიძლება აისახოს ადმინისტრაციულ პრაქტიკაში. მკვლევრებმა რეკომენდაცია გაუწიეს დამოუკიდებელი საჩივრების ოფისების შექმნას, ანტირასისტული ტრენინგისა და რეფლექსიის პროგრამების გაფართოებას, ასევე სამოქალაქო სამსახურის ყველა დონეზე აქტიურად დაიქირაონ დისკრიმინაციისგან დაზარალებული ჯგუფების წარმომადგენლები.