ირანის პრეზიდენტი მტკიცე პოზიციას აცხადებს, მაშინ როცა ტრამპი დარტყმებით იმუქრება და აშშ ყურეში სამხედრო ყოფნას აძლიერებს. ირანის პრეზიდენტმა მასუდ ფეზეშქიანმა პირობა დადო, რომ შეერთებული შტატების ზეწოლას არ დაემორჩილება, მას შემდეგ რაც მისმა ამერიკელმა კოლეგამ, დონალდ ტრამპმა განაცხადა, რომ თეირანის ბირთვული პროგრამის შეთანხმების მისაღწევად შეზღუდულ დარტყმებს განიხილავდა. ფეზეშქიანის განცხადებები შაბათს, ყურეში მაღალი დაძაბულობის ფონზე გაკეთდა, რადგან აშშ განაგრძობს სამხედრო ყოფნის გაზრდას ორი ავიამზიდისა და ათობით გამანადგურებელი თვითმფრინავის განლაგებით. „ჩვენ არ დავიხრებით არცერთი ამ სირთულის წინაშე“, - განაცხადა ფეზეშქიანმა ირანის პარალიმპიური გუნდის წევრების დაჯილდოების ცერემონიაზე. „მსოფლიო ძალები სიმხდალით რიგდებიან, რათა ჩვენი დამორჩილება აიძულონ. ისევე, როგორც თქვენ არ დაიხარეთ სირთულეების წინაშე, ჩვენც არ დავიხრებით ამ პრობლემების წინაშე“, - თქვა მან. ირანმა და აშშ-მა ამ თვის დასაწყისში ომანში თეირანის ბირთვულ პროგრამაზე არაპირდაპირი მოლაპარაკებები განაახლეს, ხოლო მეორე რაუნდი გასულ კვირას შვეიცარიაში გაიმართა. მიუხედავად იმისა, რომ ვაშინგტონმა და თეირანმა მოლაპარაკებები მთლიანობაში პოზიტიურად შეაფასეს, მათ გარღვევა ვერ მოახერხეს. ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა აბას არაღჩიმ პარასკევს განაცხადა, რომ დიპლომატიური გადაწყვეტა „ჩვენს ხელმისაწვდომობის ფარგლებში“ ჩანდა და რომ მისი ქვეყანა გეგმავდა პროექტის შეთანხმების დასრულებას „მომდევნო ორ-სამ დღეში“, რათა ვაშინგტონისთვის გაეგზავნა. ალ-ჯაზირას კორესპონდენტი თოჰიდ ასადი, რომელიც თეირანიდან იტყობინებოდა, ამბობს, რომ ორი ქვეყანა, როგორც ჩანს, „კვლავ გზაჯვარედინზეა“ და ირანის დედაქალაქის მაცხოვრებლები ყურადღებით აკვირდებოდნენ დიპლომატიური პროგრესის ნიშნებს. „როგორ შეიძლება ვინმეს ომზე არ აწუხებდეს?“, - უთხრა ერთმა ქალმა ალ-ჯაზირას. „საკუთარ თავზეც რომ არ ვდარდობდეთ, შვილების მომავალზე ვდარდობთ“. ერთმა ბიზნესმენმა თქვა, რომ სამხედრო დაპირისპირება საბოლოოდ გარდაუვალი იყო, „რადგან ამერიკელებს ჩაბარება სურთ, ირანის სახელმწიფო კი ამას არ მიიღებს“. „თუ ეს მოხდება, პირობები კიდევ უფრო გამკაცრდება – ბიზნესი ისედაც ნელა მიდის“, - დასძინა მან. სხვა მამაკაცი უფრო ოპტიმისტურად იყო განწყობილი. „აშშ-მ იცის, რომ ირანის დაძლევა არ შეუძლია“, - თქვა მან. „აშშ-ს არცერთ ქვეყანაში, ვთქვათ, ავღანეთში, ერაყში ან ვიეტნამში, ნამდვილად არ მოუგია ომი. საბოლოოდ, ის ირანის წინაშე დაიხრება. ხალხმა არ უნდა ინერვიულოს“. ირანმა და აშშ-მა ბირთვულ მოლაპარაკებებში შარშანაც მიიღეს მონაწილეობა, მაგრამ ძალისხმევა ჩაიშალა, როდესაც ისრაელმა ქვეყანაზე თავდასხმები დაიწყო, რამაც 12-დღიანი ომი გამოიწვია. აშშ-ც შეუერთდა, დაბომბა რა ირანის სამი ბირთვული ობიექტი ფარდოუში, ნატანზში და ისპაჰანში. ტრამპმა სამხედრო მოქმედების ახალი მუქარები იანვარში გამოთქვა, მთავრობის საწინააღმდეგო მომიტინგეების მიმართ ირანის სასტიკი რეპრესიების შემდეგ. თეირანმა საპასუხოდ რეგიონში აშშ-ის სამხედრო ბაზებზე დარტყმებით და იმის გაფრთხილებით იმუქრა, რომ ჰორმუზის სრუტეს, ყურის არაბული სახელმწიფოებისთვის ნავთობის ექსპორტის სასიცოცხლო მნიშვნელობის წყალგამტარს, დახურავდა. აშშ-ის მედიის ცნობით, საჰაერო ძალა, რომელსაც ვაშინგტონი რეგიონში აგროვებს, ყველაზე დიდი იყო 2003 წელს ერაყში შეჭრის შემდეგ. ბოლო რამდენიმე დღის განმავლობაში ვაშინგტონმა ახლო აღმოსავლეთში 120-ზე მეტი თვითმფრინავი განალაგა, ხოლო მსოფლიოს უდიდესი ავიამზიდი, USS Gerald R Ford, უკვე არაბეთის ზღვაში განლაგებულ USS Abraham Lincoln-ის ავიამზიდთა დამრტყმელ ჯგუფს უერთდება. ირანმა გაეროს უშიშროების საბჭოსადმი პარასკევს გაგზავნილ წერილში ხაზგასმით აღნიშნა, რომ დაგროვება „მხოლოდ რიტორიკად არ უნდა აღიქმებოდეს“. მიუხედავად იმისა, რომ ირანი არ ეძებს „დაძაბულობას ან ომს და არ დაიწყებს ომს“, აშშ-ის ნებისმიერ აგრესიას „გადამწყვეტად და პროპორციულად“ უპასუხებენ, - ნათქვამია წერილში. წერილი მას შემდეგ გაიგზავნა, რაც ტრამპმა ხუთშაბათს, თავისი სამშვიდობო საბჭოს პირველ შეხვედრაზე განაცხადა, რომ „ცუდი რაღაცები მოხდება“ „აზრიანი შეთანხმების“ გარეშე. იმავე დღეს, Air Force One-ზე თავისი შენიშვნების დაზუსტებისას, ტრამპმა თქვა, რომ ირანს „დარჩა 10, 15 დღე, მაქსიმუმ“. პარასკევს, ჟურნალისტის შეკითხვაზე, შეეძლო თუ არა აშშ-ს შეზღუდული სამხედრო მოქმედებების განხორციელება, სანამ ქვეყნები მოლაპარაკებას აწარმოებდნენ, ტრამპმა თქვა: „ვფიქრობ, შემიძლია ვთქვა, რომ ამას განვიხილავ“. რამდენიმე საათის შემდეგ, მან ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ ირანს „უმჯობესია სამართლიანი შეთანხმება მოელაპარაკოს“. რეგიონული კონფლიქტის შიშებმა ისეთ ქვეყნებს, როგორებიცაა შვედეთი, სერბეთი, პოლონეთი და ავსტრალია, აიძულა, ურჩიონ თავიანთ მოქალაქეებს ირანის დატოვება.