ღია წერილი პრეზიდენტ ურსულა ფონ დერ ლაიენს და ევროკომისიის წევრებს ძვირფასო პრეზიდენტო ფონ დერ ლაიენ და ევროკომისიის წევრებო, მომდევნო დღეებში თქვენ გადაწყვეტთ, დაუფასებს თუ არა ევროპა თავისი ისტორიის ერთ-ერთ ყველაზე შთამაგონებელ დემოკრატიულ მოძრაობას, თუ უპასუხოდ დატოვებს მოქალაქეთა ძალაუფლების განსაკუთრებულ გამოხატულებას. ორი წლის წინ, სლოვენიაში ახალგაზრდა ქალთა მცირე ჯგუფმა წამოიწყო მოძრაობა „ჩემი ხმა, ჩემი არჩევანი“ (My Voice, My Choice) მარტივი რწმენით: რომ ევროპაში ყველა ქალს აქვს უსაფრთხო და ხელმისაწვდომი აბორტის სერვისების მიღების უფლება. ყოველგვარი წინააღმდეგობის მიუხედავად, მათ შექმნეს ევროპის მასშტაბით მოძრაობა, რომელმაც 1.2 მილიონზე მეტი მოქალაქე გააერთიანა ყველა წევრ ქვეყანაში და მათი მოთხოვნა ევროპული დემოკრატიის გულში მიიტანა. გასულ დეკემბერს, ევროპარლამენტმა დამაჯერებელი უმრავლესობით მხარი დაუჭირა მათ წინადადებას – რითაც დაადასტურა ის, რასაც ეს კამპანია ყოველთვის ემსახურებოდა: რომ თანასწორობა, ღირსება და სხეულის ავტონომია არ არის პრივილეგია, არამედ ფუნდამენტური უფლებებია. ევროპარლამენტმა თავისი სიტყვა თქვა; ახლა ევროკომისიას აქვს მოქმედების შესაძლებლობა. იმ დროს, როდესაც ქალთა უფლებები შეტევის ქვეშაა და ბევრმა დაკარგა რწმენა კოლექტიური მოქმედების მიმართ, „ჩემი ხმა, ჩემი არჩევანი“ გვიჩვენებს, თუ რისი მიღწევა შეუძლია გამბედაობას, შეუპოვრობასა და სოლიდარობას. ის გვახსენებს, რომ დემოკრატიული ჩართულობა ცოცხალია — და რომ ახალგაზრდები, განსაკუთრებით ახალგაზრდა ქალები, კვლავ ხელმძღვანელობენ ბრძოლას უფრო სამართლიანი და თანასწორი ევროპისთვის. ევროკომისიას აქვს შესაძლებლობა, ეს ისტორიული, საზოგადოებრივი ძალისხმევა მყარ პოლიტიკად აქციოს — რათა დაამტკიცოს, რომ როდესაც მოქალაქეები საუბრობენ, ევროპა უსმენს. გვინდა მოგიწოდოთ, იმოქმედოთ იმავე იმედითა და მონდომებით, რამაც მილიონობით ადამიანი გააერთიანა ამ საქმის გარშემო. მსოფლიო გიყურებთ, არა მხოლოდ იმის სანახავად, თუ რა გადაწყვეტილებას მიიღებთ, არამედ იმის სანახავადაც, გააგრძელებს თუ არა ევროპა ლიდერობას თანასწორობის, დემოკრატიისა და ქალთა უფლებების საკითხებში. სოლიდარობით, ჟაკ ოდიარი, კინორეჟისორი ტარანა ბერკი, „მეც“ (me too) მოძრაობის დამფუძნებელი სოფია ბუში, მსახიობი და აქტივისტი მარტინ ჩუნგონგი, საპარლამენტთაშორისო კავშირის გენერალური მდივანი ჰელენ კლარკი, ახალი ზელანდიის 37-ე პრემიერ-მინისტრი, გაეროს განვითარების პროგრამის ყოფილი ადმინისტრატორი ჰილარი როდჰამ კლინტონი, აშშ-ის სახელმწიფო მდივანი (ყოფილი) მატი დიოპი, მსახიობი და რეჟისორი ვირჟინი ეფირა, მსახიობი დალია გრიბაუსკაიტე, ლიეტუვის ყოფილი პრეზიდენტი გიტა რაო გუფტა, აშშ-ის ქალთა გლობალური საკითხების ელჩი (ყოფილი) ტარჯა ჰალონენი, ფინეთის ყოფილი პრეზიდენტი ართურ ჰარარი, კინორეჟისორი კატრინ იაკობსდოტირი, ისლანდიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი სანა მარინი, ფინეთის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ბეატრის მერინო, პერუს ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ალისა მილანო, მსახიობი და UNICEF-ის ელჩი ელის ნელსონი, „ვაიტალ ვოისეს გლობალ პარტნიორშიფის“ (Vital Voices Global Partnership) პრეზიდენტი და აღმასრულებელი დირექტორი მერი რობინსონი, ირლანდიის ყოფილი პრეზიდენტი და გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარი ანია რუბიკი, მოდელი, ფილანტროპი, Sexedpl ფონდის დამფუძნებელი მარკ რუფალო, მსახიობი და უფლებადამცველი ნილს შნაიდერი, მსახიობი გლორია სტაინემი, ავტორი და ფემინისტი ორგანიზატორი ჟუსტინ ტრიე, კინორეჟისორი ჯასტინ ტრიუდო, კანადის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი მაბელ ვან ორანიე, ადამიანის უფლებათა აქტივისტი დაიან ფონ ფურსტენბერგი, მოდის დიზაინერი, ავტორი და ფილანტროპი