არასამთავრობო ორგანიზაციების ოპერაციების შეზღუდვა და სასაზღვრო გადასასვლელების ჩაკეტვის გამო დახმარების ბლოკირება მორიგ კოლექტიურ დასჯას წარმოადგენს. ღაზაში დაფუძნებული მწერლის ცნობით, მას შემდეგ, რაც ისრაელმა და ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა ირანს შეუტიეს, ღაზის სექტორის პალესტინელებმა პანიკა დაიწყეს. მათ გაიხსენეს, თუ როგორ იკეტებოდა გადასასვლელები წარსულში, რაც შიმშილს იწვევდა, და ბაზრებზე გაიქცნენ იმის შესაძენად, რისი ყიდვაც შეეძლოთ. შედეგად, საკვებისა და პირველადი მოხმარების საგნების ფასები მკვეთრად გაიზარდა. მალევე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ სასაზღვრო გადასასვლელები დაკეტილი იყო. ეს ყველაფერი მოხდა ზუსტად მას შემდეგ, რაც ამოიწურა ისრაელის მიერ დადგენილი ვადა 37 არასამთავრობო ორგანიზაციისთვის, რომლებიც რეგისტრაციის მოთხოვნებს არ აკმაყოფილებდნენ და ღაზადან უნდა გასულიყვნენ. ორგანიზაციებს, როგორიცაა „ექიმები საზღვრებს გარეშე“ (ცნობილია ფრანგული აბრევიატურით MSF), „სამედიცინო დახმარება პალესტინელებისთვის დიდ ბრიტანეთში“, „Handicap International: Humanity & Inclusion“, „ActionAid“, „CARE“ და სხვა, ღაზაში ოპერაციები უნდა შეეწყვიტათ. ბოლო მომენტში, ისრაელის უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებამ მათ საშუალება მისცა გაეგრძელებინათ მუშაობა, სანამ ის განიხილავს მათ საჩივარს აკრძალვის წინააღმდეგ. მაგრამ ამ სასამართლო გადაწყვეტილების მიუხედავად, ეს ორგანიზაციები სრულად ვერ ფუნქციონირებენ. ეს იმიტომ ხდება, რომ ისრაელის ოკუპაცია აგრძელებს მათთვის მარაგებისა და უცხოელი პერსონალის ღაზაში შესვლის აღკვეთას. ამ არასამთავრობო ორგანიზაციების ცნობით, ისინი ერთად აწვდიან სექტორში საკვების ნახევარს და საველე ჰოსპიტალებში გაწეული მომსახურების 60 პროცენტს. ღაზაში მრავალი ოჯახისთვის ეს შიმშილს ნიშნავს – რადგან საკვების ამანათები არ გადანაწილდება და საარსებო წყაროები დაიკარგება. ჩვენ ვიცით, რომ ეს არ ეხება არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ ახალი რეგისტრაციის წესების შეუსრულებლობას, ისევე როგორც სასაზღვრო გადასასვლელების ჩაკეტვა უსაფრთხოების საკითხი არ არის. ეს არის პალესტინელების მიმართ კოლექტიური დასჯის მორიგი ფორმა. მაშინაც კი, თუ უზენაესი სასამართლო სასწაულებრივად გამოიტანს გადაწყვეტილებას არასამთავრობო ორგანიზაციების აკრძალვის წინააღმდეგ, ისრაელის ოკუპაცია მაინც იპოვის სხვა გზას ამ უცხოური ორგანიზაციების ღაზადან გასაძევებლად. ეს აშკარა გახდა ამ თვეში, როდესაც გაირკვა, რომ World Central Kitchen-მა, რომელიც ათობით სასადილოს მართავს სექტორის მასშტაბით და არ შედის აკრძალულთა სიაში, შესაძლოა შეაჩეროს თავისი საქმიანობა. ღაზის მთავრობის მედია ოფისის ცნობით, ეს მოხდა იმიტომ, რომ ისრაელმა ორგანიზაციის მომარაგების სატვირთო მანქანების უმეტესობას შესვლა აღუკვეთა. შედეგად, სამზარეულოს გასაგრძელებლად საკმარისი მარაგი არ არის. World Central Kitchen-მა ადრე განაცხადა, რომ ყოველდღიურად 1 მილიონ კვებას ემსახურება. ასე რომ, ახლა, ირანთან ომის ფონზე, რომელიც შესაძლოა კვირებს ან თვეებს გაგრძელდეს, ასობით ათას ოჯახს კვლავ არ ექნება საკმარისი საკვები. ეს ყველაფერი ემატება ისრაელის მიერ UNRWA-ს წინააღმდეგ გაგრძელებულ ომს. მისი შექმნის დღიდან, 1949 წლის ბოლოს, გაეროს ეს სააგენტო წარმოადგენს პალესტინელი ლტოლვილებისთვის საერთაშორისო მხარდაჭერის ხერხემალს. მას აქვს გადაუდებელი რეაგირების უდიდესი შესაძლებლობები და მომსახურების ფართო სპექტრი. მიუხედავად ამისა, ისრაელმა აკრძალა მისი ოპერაციები და დაბლოკა მისი მარაგების სექტორში შესვლა. დაუღალავი ლობირების გზით, ისრაელმა მოახერხა UNRWA-ს ბიუჯეტის მნიშვნელოვანი შემცირება. შედეგად, გასულ თვეში 600 თანამშრომელი გაათავისუფლეს. დანარჩენების ხელფასები 20 პროცენტით შემცირდა. არასამთავრობო ორგანიზაციების აკრძალვა, სავარაუდოდ, გამოიწვევს ათასობით ადამიანის სამსახურის დაკარგვასაც. ეს ხდება იმ დროს, როდესაც ღაზაში უმუშევრობა 80 პროცენტს აჭარბებს. ჩემი ოჯახიც დაზარალდება. წარსულში, ჩვენ ვსარგებლობდით არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ მოწოდებული საკვებითა და ძირითადი მარაგებით, და ჩემმა ძმამ შეძლო დროებითი სამუშაოს პოვნა, როგორც ერთ-ერთი მათგანის მძღოლმა. საერთაშორისო ორგანიზაციების შესაძლო დახურვა პირდაპირ საფრთხეს უქმნის ასობით ათასი მშვიდობიანი მოქალაქის სიცოცხლეს, რომლებიც დამოკიდებულნი არიან მათ მომსახურებაზე და დასაქმებაზე. სასაზღვრო გადასასვლელების ჩაკეტვამ შესაძლოა კიდევ ერთი შიმშილობის კრიზისი გამოიწვიოს. ეს არის კოლექტიური დასჯის ფორმა, რომელიც, კიდევ ერთხელ, ახალ ამბებში არ მოხვდება. ისრაელი მუდმივად ეძებს ახალ გზებს, რათა ჩვენი ცხოვრება კიდევ უფრო აუტანელი, კიდევ უფრო შეუძლებელი გახადოს ჩვენს განადგურებულ სამშობლოში. ისრაელის გენოციდის ორნახევარმა წელმა გაანადგურა საავადმყოფოები, სკოლები, უნივერსიტეტები, გზები, საკანალიზაციო და სასმელი წყლის სისტემები, წყლის გამწმენდი ნაგებობები, ელექტრო ქსელი და უთვალავი გენერატორი და მზის პანელი. მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი პრიმიტიულად ცხოვრობს კარვებში ან დროებით თავშესაფრებში, რომლებსაც არ შეუძლიათ ადამიანების დაცვა ექსტრემალური სიცხისგან ან სიცივისგან. წყალი დაბინძურებულია, საკვები არასაკმარისია, მიწა განადგურებულია და მოწამლული. ახლა ჩვენ მოგვაკლდება ის მცირე საერთაშორისო მხარდაჭერა, რასაც ვიღებდით. და რა არის ამ ყველაფრის მიზანი? ის, რომ სრულ სასოწარკვეთილებამდე და საბოლოო დანებებამდე მიგვიყვანონ, რათა ჩვენ თავად მოვისურვოთ სამშობლოს დატოვება. ეთნიკური წმენდა ურთიერთშეთანხმებით. ყველა ორგანიზაცია, რომლის აკრძალვასაც ისრაელი ცდილობს, უცხოურია. მათი უმეტესობა დასავლურ ქვეყნებშია დაფუძნებული. თუმცა, დასავლური მთავრობების მხრიდან თითქმის არ ყოფილა ისრაელის ქმედებების დაგმობა მათივე ორგანიზაციების წინააღმდეგ. არ ყოფილა აღშფოთება იმის გამო, რომ ოკუპაცია ცდილობს გაანადგუროს საერთაშორისო ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდება, რათა სრულად გააკონტროლოს...