გერმანიაში ქრისტიანთა რიცხვი მცირდება და საზოგადოება დაყოფილია. ამ ფონზე, გერმანიის კათოლიკე ეპისკოპოსთა კონფერენციის ახალი თავმჯდომარე, ჰაინერ ვილმერი, ერთობისა და დიალოგისკენ მოუწოდებს. კათოლიკე ეპისკოპოსთა გერმანული კონფერენციის ახალი ხელმძღვანელი, ჰაინერ ვილმერი, თავის წინამორბედზე, გეორგ ბეცინგზე, ოთხი დღით უფროსია: ის თითქმის 65 წლისაა. ამას თაობათა ცვლას ნამდვილად ვერ უწოდებ. თუმცა, ჰილდესჰაიმის ეპისკოპოსი ვილმერი, ჩრდილოეთ გერმანიის ქალაქიდან, რომელიც ცნობილია თავისი ისტორიული ეკლესიებით, განსხვავდება გერმანიის 55 ეპისკოპოსის უმეტესობისგან. ვილმერი „იესოს წმინდა გულის მღვდელთა“ ორდენს ეკუთვნის, რომელსაც დაახლოებით 2 200 წევრი ჰყავს და 40-მდე ქვეყანაში მოღვაწეობს. 2015-დან 2018 წლამდე ის ამ ორდენის გენერალური ხელმძღვანელი იყო, რომის ოფისით. ამ თანამდებობაზე მას რეგულარულად უწევდა მსოფლიოში მოგზაურობა. იგი ასევე რამდენჯერმე შეხვდა ყოფილ პაპ ფრანცისკეს ვატიკანში. მისი კარიერის ზოგიერთი ასპექტი ამერიკელ რობერტ პრევოსტის კარიერას მოგვაგონებს, რომელიც ამჟამად პაპი ლეო XIV-ია და 2001-დან 2013 წლამდე, 12 წლის განმავლობაში, ავგუსტინელთა ორდენის გენერალური ხელმძღვანელი იყო. ვილმერის წინამორბედის, ბეცინგის კრიტიკოსები ზოგჯერ მიუთითებდნენ იტალიური ენის არცოდნაზე, რაც აუცილებელი იქნებოდა რომის კურიასთან დიალოგისთვის ან დავისთვის. ვილმერი, თავის მხრივ, რამდენიმე ენაზე საუბრობს. სხვა ადგილებთან ერთად, ის პარიზსა და რომში სწავლობდა. ახალგაზრდა მღვდლობისას, ის რამდენიმე თვის განმავლობაში მასწავლებლად მუშაობდა კანადაში და ერთი წელი ნიუ-იორკის ბრონქსის რაიონში. 2018 წლის სექტემბერში, ჰილდესჰაიმის ტაძარში ეპისკოპოსად ხელდასხმის შემდეგ, მან სიტყვით გამოვიდა, რომელშიც ექვს ენაზე ისაუბრა: გერმანულად, ესპანურად, ინგლისურად, ფრანგულად, იტალიურად და დაბალ გერმანულზე, დიალექტზე, რომელზეც ლაპარაკობენ ქვემო საქსონიის დასავლეთ ნაწილში, სადაც ის ფერმაში გაიზარდა. 2018 წელს ეპისკოპოსად ხელდასხმისას, ვილმერმა ასევე შეეხო სექსუალური ძალადობის საკითხს, რაც 2010 წლიდან მაინც გერმანიის კათოლიკური ეკლესიისთვის მთავარი თემაა. მან განაცხადა, რომ მისთვის „ყველაზე რთული და მტკივნეული საკითხია“ „სექსუალური ძალადობისა და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენების კავშირი ჩვენს ეკლესიაში“. ვილმერმა აღნიშნა, რომ ამ საკითხს „მთელ თავის ენერგიას მიუძღვნის“. რამდენიმე თვის შემდეგ, მან უფრო შორს წავიდა და გაზეთის ინტერვიუში თქვა: „ძალაუფლების ბოროტად გამოყენება ეკლესიის დნმ-შია“, და დასძინა, რომ საჭიროა რადიკალური გადააზრება. ამან აღაშფოთა კონსერვატიული ეპისკოპოსები და ეკლესიის სხვა წევრები. 24 თებერვალს ეპისკოპოსთა კონფერენციის თავმჯდომარედ არჩევის შემდეგ, ვილმერმა ასევე მიმართა ეკლესიაში სექსუალური ძალადობის მსხვერპლებს. „მათ ხმებს წონა აქვს“, – განუცხადა მან ჟურნალისტებს. წარსული დანაშაულებების წინაშე დგომის ყოველი მცდელობა „სიღრმესა და სიმართლეს“ იძენს მსხვერპლთა ჩვენებებით. თავის პირველ საჯარო განცხადებაში, რომელიც სმარტფონიდან წაიკითხა და ექვს წუთს გაგრძელდა, ვილმერმა ხაზი გაუსვა სინოდალურობის – ანუ ეკლესიაში დიალოგის პრინციპის – მნიშვნელობას და განაცხადა, რომ „სულიწმინდა ცხოვრობს არა მხოლოდ კონსენსუსში, არამედ უთანხმოებაშიც“. ვილმერის თქმით, ეკლესიას სურს იყოს მშვიდობის ელჩი. ეს განსაკუთრებით აქტუალურია მსოფლიოში არსებული მრავალი კრიზისისა და პოლიტიკური კონფლიქტის ფონზე. მან ასევე ისაუბრა უკრაინის წინააღმდეგ რუსეთის აგრესიული ომის დაწყებიდან მეოთხე წლისთავზე და მოუწოდა მშვიდობისკენ უკრაინაში „ოთხი წლის ტანჯვის, განადგურებისა და ცრემლების შემდეგ“. „ჩვენ გვჯერა კანონის ძალის ძალადობაზე მაღლა“, – განაცხადა მან და მიუთითა „მსოფლიოს მრავალ პრობლემურ წერტილზე“. „კათოლიკურმა ეკლესიამ გაიარა „რთული პერიოდი“, – თქვა ვილმერმა ვიურცბურგში. მაგრამ მისი შთაბეჭდილება სამრევლოების მონახულებიდან ასეთია: „დიახ, ჩვენ გვაქვს პრობლემები და გამოწვევები. მაგრამ მორწმუნე ადამიანები კარგ ხასიათზე არიან“. ბევრისთვის ეკლესია „მნიშვნელოვანი საყრდენია“. ვილმერმა შეშფოთება გამოთქვა „გერმანიაში არსებული შიდა დაპირისპირების“ გამო და გააფრთხილა „დამარცხების განწყობისა და გარდაუვალი განადგურების შეგრძნების“ წინააღმდეგ. მან თქვა, რომ დემოკრატია საზოგადოებაში არსებულ უთანხმოებას „სამართლიანად და მშვიდობიანად“ აწყობს. „ჩვენი დემოკრატია გერმანიაში არის გზა, რომელსაც გვსურს მივყვეთ, გზა, რომელიც ჩვენ თვითონაც უნდა ვივარჯიშოთ“, – განაცხადა მან. გერმანიაში 84 მილიონი მოსახლეა; თითქმის 20 მილიონი მათგანი კათოლიკეა, ხოლო თითქმის 19 მილიონი პროტესტანტი. გერმანიაში ქრისტიანთა რიცხვი სტაბილურად მცირდება, რადგან მორწმუნეები ტოვებენ ეკლესიას და გარდაცვლილი ხანდაზმული ეკლესიის წევრების რაოდენობა გაცილებით აღემატება ახლად მონათლული ეკლესიის წევრების რაოდენობას. ეკლესიის შენობები, სალოცავები, სამრევლოები და ვაკანტური მონასტრები ნადგურდება ან სხვა მიზნებისთვის გამოიყენება. საეკლესიო და თეოლოგიურ საკითხებთან დაკავშირებით, ეპისკოპოსთა კონფერენცია ხშირად დაყოფილი ჩანს. თუმცა, ორი წლის წინ გაკეთებული უჩვეულოდ მკაფიო და ერთსულოვანი განცხადებით, კონფერენცია საოცრად გაერთიანდა ეთნიკური ნაციონალიზმის, რასიზმისა და მიზანთროპიის უარყოფაში. ეს იყო მკაფიო უარყოფა იმ პოზიციებისა, რომლებიც, როგორც წესი...