კანცლერი ფრიდრიხ მერცი ცდილობს დაიცვას გერმანიის მრეწველობა ეკონომიკური ძვრებისგან, რომელიც ჩინეთის მხრიდან ინტენსიურმა მეტოქეობამ გამოიწვია. ახალი სავაჭრო ბარიერების დაწესების სურვილი იზრდება, რათა შეჩერდეს არაკეთილსინდისიერი სავაჭრო პრაქტიკა. ჩინეთის აღმასვლამ სიღარიბიდან მსოფლიოს მეორე უმსხვილეს ეკონომიკამდე, გლობალიზაციის წესები თავიდან გადაწერა. ახლა პეკინის წინსვლა მაღალტექნოლოგიურ სექტორში კიდევ უფრო სწრაფი ტემპით მიმდინარეობს. მაშინ, როცა შეერთებულ შტატებსა და დიდ ბრიტანეთს ათწლეულები ჰქონდათ პირველი „ჩინური შოკის“ მოსანელებლად საუკუნის მიჯნაზე, მათ, ვინც მეორე შოკის წინაშე დგას — უპირველეს ყოვლისა გერმანია — გაცილებით ნაკლები დრო ჰქონდათ მოსამზადებლად. აშკარა ნიშანი იმისა, რომ პეკინის მასიური ინვესტიციები მაღალტექნოლოგიურ სექტორში შედეგს იძლეოდა, მალევე გამოჩნდა მას შემდეგ, რაც 2023 წელს პირველი ჩინური ელექტრომობილები (ევ-ები) ევროპაში ტრანსპორტირებიდან ჩამოვიდა. ცოტას თუ სჯეროდა, რომ ისინი სერიოზულ კონკურენციას გაუწევდნენ გერმანიის ტრადიციულ ავტომწარმოებლებს, თუმცა, სულ რაღაც ორ წელზე მეტი ხნის შემდეგ, ჩინელი კონკურენტები ევროპის ბაზარზე მასშტაბურ ძალად იქცნენ. ფოლკსვაგენის, BMW-სა და მერსედეს-ბენცის მსგავსმა კომპანიებმა ცოტა ხნის წინ მოგების შემცირების შესახებ გაფრთხილებები გამოაქვეყნეს, რადგან გაყიდვები ზეწოლის ქვეშ მოექცა, როგორც ჩინეთში, ასევე სამშობლოში. ევროკავშირის სტატისტიკური სააგენტო ევროსტატის მონაცემებით, გერმანული სატრანსპორტო საშუალებების ექსპორტი ჩინეთში 2022 წლის შემდეგ ორი მესამედით შემცირდა. მეტოქეობა, რომელიც ავტომშენებლობიდან სხვა სამრეწველო სექტორებშიც გავრცელდა, შესამჩნევია გერმანიის სავაჭრო მაჩვენებლებშიც. გასულ წელს, საქონლის ექსპორტი ჩინეთში 9.3%-ით შემცირდა და 81.8 მილიარდ ევროს ($97 მილიარდს) შეადგენდა, რაც ათწლეულის განმავლობაში ყველაზე დაბალი დონეა, ხოლო ჩინური იმპორტი მკვეთრად გაიზარდა. „გერმანია მეორე ჩინური შოკის ეპიცენტრშია,“ – განუცხადა DW-ს ენდრიუ სმოლმა, ევროპის საგარეო ურთიერთობების საბჭოს (ECFR) აზიის პროგრამის დირექტორმა. „ორი ეკონომიკა ადრე ურთიერთშემავსებელი იყო; ახლა ისინი კონკურენტების როლში მოქმედებენ.“ გასულ კვირას, ნიუ-იორკში დაფუძნებულმა კვლევითმა ცენტრმა Rhodium Group-მა, რომელიც ჩინეთზე სპეციალიზდება, გააფრთხილა, რომ გერმანიის სავაჭრო ურთიერთობები ჩინეთთან „სტრუქტურულ ვარდნაში“ შევიდა და თუ მრეწველობა ალტერნატიულ ბაზრებს არ მოძებნის, გერმანიაში გაკოტრებებისა და სამუშაო ადგილების შემცირების ტალღა „სავარაუდოდ დაჩქარდება“. თავის კვლევით ნაშრომში „გერმანიის „ჩინური შოკი“ თავიდან განხილული,“ Rhodium-მა აღნიშნა, რომ ჩინელი კონკურენტები ბაზრის წილს ართმევენ გერმანულ მწარმოებლებს მანქანათმშენებლობის, ქიმიური მრეწველობისა და ენერგოწარმოების სისტემების სექტორებში. „ჩინეთის ბაზარი ადრე ოქროს მაღარო იყო გერმანული მულტინაციონალური კომპანიებისთვის,“ – განუცხადა DW-ს ნაშრომის თანაავტორმა და Rhodium-ის უფროსმა მრჩეველმა ჩინეთის საკითხებში, ნოა ბარკინმა. „მაგრამ ბოლო სამი წლის განმავლობაში, გერმანული ექსპორტის [ჩინეთში] მეოთხედი გაქრა.“ მრავალი წლის განმავლობაში ჩინეთი იყო გერმანიის ყველაზე დიდი ან სიდიდით მეორე საექსპორტო დანიშნულების ადგილი, მაგრამ 2024 წელს ის მეხუთე ადგილზე დაეცა და გერმანიის ვაჭრობისა და ინვესტიციების სააგენტოს (GTAI) პროგნოზით, გასულ წელს მეშვიდე ადგილზე ჩამოქვეითდა. გერმანულ ინდუსტრიაზე ზეწოლა აღარ შემოიფარგლება მხოლოდ ჩინეთით. მესამე ბაზრებზე კონკურენციაც ჩინელი კონკურენტების მხრიდან გამძაფრდა. ბარკინმა აღნიშნა, რომ აზიის, ლათინური ამერიკისა და აფრიკის ნაწილებში ჩინეთი „დიდ უპირატესობას იძენს გერმანულ კომპანიებთან მიმართებაში... [რადგან] გაცილებით იაფ პროდუქტებს სთავაზობს.“ ვინაიდან გერმანიის კანცლერი, ფრიდრიხ მერცი, ჩინეთში თავისი პირველი ოფიციალური ვიზიტისთვის ემზადება მომავალ კვირას, მოსალოდნელია, რომ ის ფრთხილად იმოქმედებს, რათა დაადასტუროს ჩინეთის მნიშვნელობა გერმანიის მრეწველობისთვის, ამავდროულად მოუწოდებს პეკინს, გადაჭრას ბაზარზე წვდომისა და ჭარბი სიმძლავრეების შესახებ არსებული მრავალწლიანი შეშფოთება. ორივე მხარე ცდილობს ორმხრივ ურთიერთობებში გადატვირთვას, რომლებიც დაიძაბა მას შემდეგ, რაც პანდემიამ გამოკვეთა გერმანიის დამოკიდებულება ჩინურ ნაწილებსა და ნედლეულზე. ამან გამოიწვია რისკის შემცირების მცდელობები ზოგიერთი ჩინელი მიმწოდებლისგან რამდენიმე წლის განმავლობაში. სტეფან მესინგშლაგერი, ჩინეთის ისტორიის ექსპერტი ჰამბურგის ჰელმუტ-შმიდტის უნივერსიტეტიდან, მიიჩნევს, რომ სრული „გადატვირთვა“ რთული იქნება და DW-ს განუცხადა, რომ „სავარაუდო მიზანი მართული სტაბილიზაციაა“. „მთავარია შემცირდეს [ჩინეთის] იძულებითი ბერკეტი [იშვიათ მიწათა ელემენტებზე] და ერთი წყაროსგან დამოკიდებულება ბატარეის მასალებზე, ჩიპებზე, ფარმაცევტულ პრეკურსორებზე და საკვანძო სამრეწველო პროგრამულ უზრუნველყოფაზე“, – თქვა მესინგშლაგერმა მერცის პრიორიტეტებზე პეკინში. ჩინეთი აკონტროლებს იშვიათ მიწათა ელემენტებს, მსოფლიო წარმოების დაახლოებით ორ მესამედს და გადამუშავების სიმძლავრის 90%-ს. გასულ წელს პეკინმა ამ კრიტიკულ მინერალებზე ექსპორტის შეზღუდვები დააწესა ევროკავშირსა და აშშ-ზე, რამაც ხელი შეუშალა საავტომობილო ინდუსტრიის წარმოებას ატლანტიკის ორივე მხარეს. იმის ნაცვლად, რომ მრავალი საკითხი ორმხრივად გადაწყვიტოს, მათ შორის ჩინური ჭარბი წარმოება და პეკინის მასიური სამრეწველო სუბსიდიები, მესინგშლაგერი ფიქრობს, რომ მერცი გამოიყენებს ევროკავშირის მხარდაჭერას ანტიდემპინგური და ანტისუბსიდიური გადასახადების, ასევე სხვა სანქციების მეშვეობით. გასულ კვირას ბელგიაში გამართულ კონკურენტუნარიანობის სამიტზე, ევროკავშირის ლიდერებმა მხარი დაუჭირეს ბლოკისთვის უფრო მკაცრ ინდუსტრიულ დღის წესრიგს, მათ შორის „იყიდე ევროპული“ პოლიტიკას საჯარო სექტორის შესყიდვებისთვის, ამავდროულად დაპირდნენ ზომებს ჩინეთის მხრიდან არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის წინააღმდეგ. იანვარში, ევროკომისიამ, ბლოკის აღმასრულებელმა ორგანომ, გამოაცხადა ახალი გამოძიებები და სავაჭრო-თავდაცვითი ნაბიჯები, რომლებიც მიზნად ისახავს პეკინის სამრეწველო პოლიტიკასთან დაკავშირებული ბაზრის დამახინჯებების დაძლევას.