ორივე მხარისთვის ეს შეთანხმება სრულად მომგებიანია, თუმცა შესაძლოა ვაშინგტონის უკმაყოფილება გამოიწვიოს. ბრიუსელი — თითქმის ათწლიანი მოლაპარაკებების შემდეგ, ევროკავშირი მექსიკასთან სავაჭრო შეთანხმების გაფორმებას აპირებს. მაგრამ დონალდ ტრამპმა შესაძლოა ეს გეგმები ჩაშალოს. აღნიშნული შეთანხმება, რომელიც 2000 წლის თავისუფალი ვაჭრობის ხელშეკრულებას ანახლებს, 2025 წლის იანვარში შეთანხმდა. მას შემდეგ ორივე მხარის სავაჭრო სპეციალისტებმა ის იურიდიულ ენაზე და ევროკავშირის 24 ოფიციალურ ენაზე თარგმნეს. მათი ამოცანის დასრულების შემდეგ, დადგება ხელმოწერის ცერემონიალისა და ტრადიციული ფოტოსესიის დრო კომისიის პრეზიდენტ ურსულა ფონ დერ ლაიენს, ევროპული საბჭოს პრეზიდენტ ანტონიუ კოშტას და მექსიკის პრეზიდენტ კლაუდია შეინბაუმს შორის. ევროკავშირი-მექსიკის მოდერნიზებული ყოვლისმომცველი შეთანხმება, ასე ჰქვია მას, ორივე მხარისთვის მარტივი გამარჯვება უნდა იყოს. ის დიდწილად გამორიცხავს სოფლის მეურნეობის მტკივნეულ საკითხს და ამყარებს ალიანსს მდიდარ ევროპულ ეკონომიკებსა და მჭიდროდ დასახლებულ ლათინოამერიკულ დემოკრატიას შორის, რომელსაც შურის აღმძვრელი გეოგრაფიული მდებარეობა აქვს — გადაჭიმულია ატლანტიკისა და წყნარი ოკეანეების გასწვრივ და მდებარეობს აშშ-ის საზღვრის სამხრეთით. მაგრამ დონალდ ტრამპი კვლავ არაპროგნოზირებადი რჩება. მექსიკა შეერთებული შტატების უმსხვილესი სავაჭრო პარტნიორია. ორ ქვეყანას შორის საქონლის ყოველწლიური გაცვლა 840 მილიარდ დოლარს შეადგენს, რაც 10-ჯერ აღემატება მექსიკასა და ევროკავშირს შორის ვაჭრობას. მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკის პრეზიდენტი ახლახან ჩრდილოელ მეზობელს, კანადას უტევდა, ის ხელისუფლებაში მექსიკის საზღვარზე კედლის აშენების დაპირებით მოვიდა. თეთრ სახლში დაბრუნების შემდეგ მან დამატებითი ტარიფები დააწესა და მექსიკურ ნარკოკარტელებზე სამხედრო დარტყმებითაც კი დაიმუქრა. კანადა-აშშ-მექსიკის შეთანხმების (Aceum — Alena-ს მემკვიდრე) გადახედვის ვადები ახალ სირთულეს ამატებს. ის ივლისის დასაწყისში უნდა გადაიხედოს. ტრამპის ადმინისტრაციამ განაცხადა, რომ სურს მნიშვნელოვანი ცვლილებები, ან სულაც მისი სრულად გაუქმება. ევროკავშირთან ხელშეკრულების საზეიმო ხელმოწერა შესაძლოა თეთრ სახლს გაანაწყენებდეს, რადგან მან დასავლეთის დომინირება „დონროს დოქტრინის“ ფარგლებში სტრატეგიულ პრიორიტეტად აქცია. ევროკავშირის ერთ-ერთი დიპლომატი, რომელმაც ანონიმურობა ისურვა, იუწყება, რომ მექსიკური მხარე მოლაპარაკებებს სწორედ შეერთებული შტატების მხრიდან საპასუხო ზომების შიშით ანელებს. უფრო ზოგადად, დონალდ ტრამპის სავაჭრო დღის წესრიგი შეიცვალა მას შემდეგ, რაც აშშ-ის უზენაესმა სასამართლომ გასულ კვირას გააუქმა მნიშვნელოვანი საბაჟო გადასახადები, რომლებიც მან 2025 წელს დააწესა. ამერიკის პრეზიდენტმა 1974 წლის სავაჭრო კანონის 122-ე მუხლის საფუძველზე, ახალი, დროებითი 10%-იანი გლობალური გადასახადი გამოაცხადა. მექსიკისთვის ეფექტური განაკვეთი 5,2% იქნება, რაც Aceum-ის დამსახურებით ნაწილობრივ დაბალი დონეა. განახლებული შეთანხმება ევროკავშირსა და მექსიკას შორის სირთულეებით განვითარდა. ორივე მხარემ პირველად 2018 წელს განაცხადა, რომ შეთანხმებას მიაღწია. მაგრამ მექსიკაში ხელისუფლების ცვლილებამ, ანდრეს მანუელ ლოპეს ობრადორის ხელმძღვანელობით მემარცხენე ნაციონალისტური პარტია „მორენას“ არჩევით, მოლაპარაკებები ნულიდან დაიწყო. ობრადორმა ენერგეტიკული ინფრასტრუქტურის სახელმწიფო კონტროლი თავისი პროგრამის მთავარ ელემენტად აქცია, რამაც მოლაპარაკებების ახალი რაუნდი მოითხოვა. მაგრამ გასული წლის იანვარში ევროკავშირმა კიდევ ერთხელ განაცხადა, რომ ორივე მხარემ შეთანხმებას მიაღწია. გადასინჯული ხელშეკრულება გზას უხსნის მექსიკის ეკონომიკის, რომელიც ძირითადად მწარმოებელ ინდუსტრიაზეა ორიენტირებული, უფრო მეტ ინტეგრაციას ევროპულ ინდუსტრიასთან, განსაკუთრებით კი საავტომობილო სექტორში. ის ასევე ხელს უწყობს ევროპული ინვესტიციების ზრდას მექსიკაში. ამ უკანასკნელისთვის ეს იქნებოდა მისი გადაჭარბებული დამოკიდებულების შემცირების საშუალება ამერიკულ ეკონომიკაზე. მაგრამ სწორედ ეს დამოკიდებულება ხდის ამ განახლებულ შეთანხმებას დელიკატურს. „შეერთებული შტატები მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცვლადია ყველა ქვეყნისთვის, მაგრამ მექსიკისთვის ეს გადამწყვეტი პარტნიორია“, — აღნიშნავს რენატა ცილი, საერთაშორისო პოლიტიკური ეკონომიკის ევროპული ცენტრის მკვლევარი, რომელიც მეხიკოშია დაფუძნებული. რენატა ცილი იხსენებს, რომ ბოლო სამი ათწლეულის განმავლობაში, მექსიკამ გააძლიერა თავისი ინტეგრაცია შეერთებული შტატების მიწოდების ქსელში. ამერიკულმა კომპანიებმა ისარგებლეს დაბალი ხელფასებით და საზღვრის სამხრეთით ქარხნები გახსნეს, რომლებიც შემდეგ შეერთებულ შტატებში აგზავნიდნენ ყველა სახის პროდუქტს, მანქანებისა და თვითმფრინავების ნაწილებიდან დაწყებული, ტოსტერებითა და მაცივრებით დამთავრებული. შედეგად, ქვეყანას აქვს პატივსაცემი ზრდა და უფრო ინდუსტრიალიზებული ეკონომიკა სამხრეთ ამერიკის ნედლეულზე ორიენტირებულ ეკონომიკებთან შედარებით. მაგრამ ამან ასევე გააძლიერა...