ექსკლუზივი: დევიდ ბლანკეტი და ესტელ მორისი გეგმებს „თაობის ერთადერთ შანსს“ უწოდებენ სისტემის გამოსასწორებლად

განათლების ხუთმა ყოფილმა მდივანმა ლეიბორისტ დეპუტატებს ერთობლივი მოწოდებით მიმართა, რათა მხარი დაუჭირონ ინგლისის სკოლებში სპეციალური განათლების უზრუნველყოფის რეფორმას, უწოდეს რა მას „თაობის ერთადერთი შანსი“ ჩავარდნილი სისტემის გამოსასწორებლად. ღია წერილს ხელს აწერენ დევიდ ბლანკეტი, ესტელ მორისი, ჩარლზ კლარკი, რუთ კელი და ალან ჯონსონი, რომლებიც 1997 წლიდან ათი წლის განმავლობაში იკავებდნენ ამ თანამდებობას. ეს ხდება ორშაბათს გამოსაქვეყნებელი სკოლების შესახებ „თეთრი წიგნის“ წინ, რომელიც სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროებებისა და შეზღუდული შესაძლებლობების (SEND) სისტემის ტრანსფორმაციის წინადადებებს წარმოადგენს. ეს შესაძლოა კირ სტარმერის ადმინისტრაციის ერთ-ერთი განმსაზღვრელი პოლიტიკური გამოწვევა გახდეს. დაუნინგ სტრიტი სასოწარკვეთილია, რომ თავიდან აიცილოს რაიმე სახის დაპირისპირება, რადგანაც იცის, რომ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა შეღავათების შეცვლის მცდელობების შემდეგ განმეორებულმა ქაოსმა შეიძლება ფატალურად შეარყიოს პრემიერ-მინისტრის ავტორიტეტი. SEND-ის შემოთავაზებული ცვლილებები ლეიბორისტ დეპუტატებმა შედარებით დადებითად მიიღეს, მით უმეტეს, რომ თითქმის საყოველთაოდ აღიარებულია, რომ ამჟამინდელი სისტემა არ მუშაობს. თუმცა, ზოგიერთი კვლავ ნერვიულობს, განსაკუთრებით ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა შემოთავაზებული ცვლილებები იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ კვალიფიცირდებიან ბავშვები განათლების, ჯანმრთელობისა და მოვლის გეგმისთვის (EHCP), რომელიც მათ იურიდიულად ანიჭებს მხარდაჭერის უფლებას. განათლების ყოფილი მდივნების წერილში პოლიტიკური რისკებია გაჟღერებული. „როგორც ლეიბორისტული პარტიის ყოფილ განათლების მინისტრებს, ჩვენ ვიცით, რომ ეს ნამდვილად თაობის ერთადერთი შანსია სამუდამოდ შევცვალოთ გაუმართავი სისტემა, უნიკალური შესაძლებლობა მივცეთ მილიონობით ბავშვს ჩვენს ქვეყანაში უკეთესი ცხოვრების შანსები,“ ნათქვამია წერილში, რომელსაც ასევე ხელს აწერს ჯიმ ნაიტი, განათლების ექსპერტი, რომელიც სკოლის მინისტრად მუშაობდა 2006-2009 წლებში. განათლების მდივნის, ბრიჯიტ ფილიპსონის მიერ წარმოდგენილი ცვლილებები „განამტკიცებს ბავშვების თავდაჯერებულობის მნიშვნელობას, რათა დაესწრონ ადგილობრივ საჯარო სკოლას და მთელი ცხოვრების განმავლობაში განავითარონ მეგობრობა ადგილობრივ საზოგადოებაში“, ნათქვამია წერილში. „ჩვენი გამოცდილებიდან ვიცით, რამდენად რთულია ასეთი რეფორმების სწორად განხორციელება“, – ნათქვამია წერილში, სადაც აღნიშნულია, რომ გეგმა „მეტისმეტად დიდი სიფრთხილით შეგროვდა 18 თვეზე მეტი კონსულტაციების შემდეგ“. მათ დაამატეს: „არ უნდა ვუღალატოთ მილიონობით ბავშვს ჩვენს ქვეყანაში, რომლებიც იმსახურებენ საუკეთესოს თავიანთი მთავრობისა და პოლიტიკოსებისგან. ეს რეფორმები ამ ბავშვებს უფრო მეტ მხარდაჭერას მისცემს და არა ნაკლებს, წლების შემდეგ, როცა საჭირო დახმარება ძალიან ცოტა, ძალიან გვიან და ხშირად საერთოდ არ იყო გაწეული. ჩვენ მოვუწოდებთ ჩვენს ყველა კოლეგას და ლეიბორისტული პარტიის ყველა წევრს, მხარი დაუჭირონ ამ ცვლილებებს, რადგან მინისტრები იწყებენ ყველაზე დიდ რეფორმას, რაც ამ მთავრობას ჯერ კიდევ არ წამოუწყია.“ მიუხედავად იმისა, რომ EHCP-ის ცვლილებებზე მნიშვნელოვანი პოლიტიკური აქცენტი გაკეთდება, ბავშვებს კი მეორე საფეხურის სკოლაში გადასვლისას გადამოწმება მოუწევთ, „თეთრი წიგნის“ უფრო ფართო აქცენტი იქნება ბავშვების, გარდა ყველაზე მძიმე საჭიროებების მქონეებისა, უკეთესი ინტეგრაცია საჯარო სკოლებში. სკოლები ამისთვის უშუალო მხარდაჭერას მიიღებენ. ერთ-ერთმა სამთავრობო წყარომ განაცხადა: „არიან დეპუტატები, რომლებიც გასაგებია, რომ ნერვიულობენ ამ ყველაფრის გამო, მით უმეტეს, ყველა იმ წერილის გამო, რომელსაც იღებენ, მაგრამ უმეტესწილად მათ მოსწონთ მიმართულება. და როდესაც საბოლოო წინადადებებს ნახავენ, მიხვდებიან და მიიღებენ, საითკენ მივდივართ ამ საკითხში. ეს კარგი ლეიბორისტული პაკეტია, რომელიც კარგ ლეიბორისტულ ღირებულებებზეა დაფუძნებული. ჩვენ გვინდა, რომ მშობლებმა მიიღონ საჭირო დახმარება ისე, რომ არ მოუწიოთ იურიდიული დავის დაწყება ადგილობრივ საბჭოსთან. სასკოლო სისტემა ვერ ასწრებს იმ ცვლილებებს, რომლებსაც ბავშვები განიცდიან ცხოვრებაში. ჩვენ სრულიად უარვყოფთ „ჰიპერდიაგნოსტიკის“ ამ ნარატივს. ეს დებატებიდან უნდა მოიშოროს.“ ლეიბორისტ დეპუტატებს შორის რჩება შეშფოთება რამდენიმე საკითხზე, მათ შორის იმის თაობაზე, ექნებათ თუ არა მშობლებს კვლავ იურიდიული გასაჩივრების უფლება, თუკი ჩათვლიან, რომ მათ შვილს სათანადოდ არ უჭერენ მხარს. ერთმა განაცხადა: „მშობლებს შორის გასაგებია შფოთვა, მაგრამ თუ რეფორმები მთლიანობაში უკეთეს სისტემას გვპირდება საკმარისი დროით გლუვი გადასვლისთვის, მაშინ ვფიქრობ, დეპუტატები ამას აღიარებენ. სადაც ვფიქრობ, გამოწვევები შეიძლება წარმოიშვას, ეს არის სამართლებრივი ანაზღაურების საკითხი – თუ მშობლებს ექნებათ საკმარისი ნდობა, რომ მათ შეუძლიათ სკოლებსა და ადგილობრივ ხელისუფლებას მოსთხოვონ ანგარიში იმ მხარდაჭერისთვის, რასაც ისინი უნდა უწევდნენ.“